Katarzyna I Robertyng-Capet de Courtenay (urodzon w 1274 roku, zmarł w Paryżu, 2 stycznia 1307 roku) herb
Córka Filipa I Robertyng-Capet de Courtenay, tytularnego łacińskiego cesarza Konstantynopola i Beatrycze Robertyng-Capet-Anjou, córki Karola I Robertyng-Capet-Anjou Andegaweńskiego, króla Neapolu, króla Sycylii.
Tytularna łacińska cesarzowa de plein droit Konstantynopola, seniorka de plein droit Courtenay, markiza de plein droit Namur i księżna de plein droit Achai od 15 grudnia 1283 roku do 2 stycznia 1307 roku.
28 lutego 1302 roku w Saint-Cloud poślubiła Karola I "króla kapeluszy" Robertyng-Capet-Valois de France (urodzony w Vincennes/Carenne, 12 marca 1270 roku, zmarł w Nogent-le-Roy, 16 grudnia 1325 roku), hrabiego Valois, d'Alençon i de Chartres, hrabiego Andegawenii, du Maine i du Perche jure uxoris, hrabiego Andegawenii, du Maine i du Perche, tytularnego łacińskiego cesarza Konstantynopla jure uxoris, barona de Châteauneuf-en-Thimerais, para Francji i hrabiego Andegawenii, para Francji i barona Châteauneuf-en-Thimerais, tytularnego króla Aragonii, Walencji i hrabiego Barcelony, papieskiego wikariusza Włoch i gubernatora i hrabiego Romanii.
Po śmierci ojca w 1283 roku została tytularną cesarzową Łacińskiego Cesarstwa Konstantynopola, panią Courtenay i księżną Achai. Była uznawana za cesarzową przez państwa łacińskie w Grecji. W 1302 roku poślubiła Karola Walezjusza, hrabiego Valois, Andegawenii, Maine, Alençon i Chartres. Karol został tytularnym cesarzem u jej boku, ale stracił ten tytuł po śmierci Katarzyny.
Katarzyna zaręczała się trzy razy; jednak, wszystkie zakończyły się niepowodzeniem, aż w końcu w 1301 roku udało się jej doprowadzić do jej małżeństwa. 23 kwietnia 1301 roku, jej małżonek, Karol de Valois został tytularnym cesarzem Konstantynopola, a Katarzyna wraz z mężem panowali, aż do jej śmierci 11 października 1307 roku. Zmarła w Paryżu w wieku lat 32. Została pochowana w opactwie Maubuisson.
Z tego związku pochodzili:
Katarzyna (zmarła młodo),
Jan (urodzony w 1302 roku, zmał w 1308 roku), hrabia Chartres,
Katarzyna II Walezjusz (urodzona przed 15 kwietnia 1303 roku, zmarła 20 września 1346 roku), tytularna łacińska cesarzowa Konstantynopola, żona Filipa I Robertyng-Capet-d'Anjou-Tarent (urodzony 10 listopada 1278 roku, zmarł 26 grudnia 1332 roku), księcia Achai, seniora Księstwa Tarentu, seniora Królestwa Albanii, seniora Wołoszczyzny i despoty Romanii, tytularnego łacińskiego cesarza iure uxoris Konstantynopola, wikariusza generalnego Królestwa Sycylii,
Joanna (urodzona w 1304 roku, zmarła 9 lipca 1363 roku), żona Roberta III (urodzony w 1287 roku, zmarł między 6 października a 20 listopada 1342 roku), hrabiego Artois,
Izabela II Walezjusz (urodzona w 1305 roku, zmarła 11 listopada 1349 roku), przeorysza klasztoru Fontrevault, tytularna łacińska cesarzowa Konstantynopola.
Cesarzowa Katarzyna I zmarła w Paryżu w 1307 lub 1308 roku. Jej następczynią została córka, Katarzyna II Walezjusz.
Żródła:
Catherine of Courtenay w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
Katarzyna I de Courtenay "Kobiety w polityce"
Katarzyna I de Courtenay w "WikipediA"
Catarina I de Courtenay w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
28-04-2021
18-10-2020