Weridiane (Virdis) Visconti (urodzona w Mediolanie, między 1350 a 1352 rokiem, zmarła zapewne w Sittich w Krainie [obecne Stična na Słowenii], przed 11 marca 1414 roku) herb

Córka Barnaby Viscontiego, pana Mediolanu, Bergamo, Cremony, Lodi i Bolonii i Beatrycze della Scala, córki Mastina II della Scala, pana Werony i Vicenzy.

23 lutego 1365 roku w Mediolanie poślubiła Leopolda III "Prawego, Świętego" Habsburga (urodzony w wiedeńskim Hofburgu, 1 listopada 1351 roku, poległ pod Sempach, 9 lipca 1386 roku), współwładcę Austrii, Styrii, Karyntii i Krainy, hrabiego Tyrolu, księcia Styrii, Karyntii, Marchi Wendyjskiej, hrabia Gorycji (części) i Tyrolu, hrabiego Feldkirch.

Ze strony ojca Viridis pochodził z gibelinów, czyli szlacheckiego rodu Viscontich o imperialnym nastawieniu. Byli to szlachecka rodzina lombardzka, która przejęła władzę nad Mediolanem około 1277 roku. Gian Galeazzo Visconti (zmarł w 1402 roku) został księciem Mediolanu przez króla Wacława IV.

Ze strony matki, Viridis pochodził ze szlacheckiej rodziny Scaligeri (Scaligeri, della Scala, po niemiecku często także Scaliger). Byli panami Werony w latach 1260-1387. Bracia Alberto II i Mastino II, ostatni przedstawiciele rodu Viridis, byli uważani za najbogatszych i najpotężniejszych książąt swojego pokolenia we Włoszech. Współrządzenie, ale także mordowanie krewnych i bratobójstwo były powszechne wśród płci w walce o władzę.

Brat Leopolda III, Rudolf "Założyciel" powierzył mu sprawy Tyrolu i ożenił go w 1365 roku z mediolańską księżniczką Weridianą (Virdis), córką Barnaby Viscontiego, pana Mediolanu, i poślubionej mu Beatrycze, córki Mastina II della Scala, pana Werony i Vicenzy. Urodziła się między 1350 a 1352 rokiem w Mediolanie, a zmarła przed 11 marca 1414 roku, zapewne w Sittich w Krainie (obecne Stična na Słowenii), gdzie także została pochowana i gdzie była dobrodziejką tego klasztoru. Możliwym miejscem jej pochówku jest także krypta Viscontich w Mediolanie, co oznaczałoby, że owdowiawszy powróciła w rodzinne strony. Leopold III i Viridis Visconti mieli 4 synów:

Wilhelm (urodzony około 1370 roku, zmarł 15 lipca 1406 roku), książę Karyntii i Styrii, regent Austrii, współwładca w Austrii, zmarł bezpotomnie,

Leopold IV (urodzony w 1371 roku, zmarł 3 czerwca 1411 roku), książę Austrii i Tyrolu, zmarł bezpotomnie,

Ernest I "Żelazny" (urodzony w 1377 roku, zmarł 10 czerwca 1424 roku), książę Styrii, Karyntii i Krainy, po nim potomstwo,

Fryderyk IV (urodzony w 1382 roku, zmarł 24 czerwca 1439 roku), książę Austrii i Tyrolu, po nim potomstwo.

Po śmierci męża zamieszkała na farmie w pobliżu klasztoru, ale miała też dom w Lublanie. Często pożyczała duże sumy opatowi Albrechtowi von Lindeck, który z powodu złego zarządzania zawsze wpędzał klasztor w kłopoty finansowe, w zamian za zastaw gruntów klasztornych. Umowa była zawsze taka, że klasztor miał odprawiać msze za nią oraz w intencji zbawienia jej rodziców i upadłego męża. Po jej śmierci wszystkie ziemie mają wrócić do klasztoru i ma zostać pochowana w klasztorze - życzenie, które się spełniło.

Żródła:

Viridis Visconti w "Wikipedia"

"RÓŻNE DYNASTIE XIII-XV w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018

Viridis Visconti w "Wikipedia"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

01-07-2023

18-06-2022