Aleksander Lwowicz Potapow (urodzony w gubernii woroneskiej, 15 września 1818 roku, zmarł w Sankt Petersburgu, 24 października 1886 roku) herb
Syn Lwa Iwanowicza Potapowa, ziemianina z Woroneża, generała majora i Jekateriny Pietrownej Grocholskiej herbu Syrokomla.
Rosyjski generał adiutant od 13 października 1866 roku do 17 kwietnia 1876 roku, kierownik Trzeciej Sekcji Kancelarii Jego Cesarskiej Mości od 22 października 1861 roku do 14 lipca 1864 roku, członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego od 10 sierpnia 1874 roku do 30 grudnia 1876 roku, generał kawalerii od 17 kwietnia 1876 roku, p. o. atamana wojska dońskiego od 28 października 1866 roku do 2 marca 1868 roku, gubernator generalny na Litwie i regionu północno-zachodniego (Wilna, Kowna, Grodna, Minska, Moilyov i Witebska) od 14 lipca 1864 roku do 17 kwietnia 1865 roku i od 2 marca 1868 roku do 22 lipca 1874 roku, szef oddzielnego korpusu żandarmerii i szef Trzeciej Sekcji Kancelarii Jego Cesarskiej Mości od 22 lipca 1874 roku do 30 grudnia 1876 roku.
Poślubił 20 lutego 1842 roku w soborze św. Izaaka Jekaterinę Wasiliewnę Oboleńską (urodzona 19 sierpnia 1820 roku, zmarła 3 sierpnia 1871 roku), córkę Wasyla Pietrowicza Oboleńskiego, generała majora i Jekateriny Aleksiejewnej Musina-Puszkin, córki Aleksiej Iwanowicz Musin-Puszkin, rosyjski polityk, historyk, kolekcjoner sztuki, oberprokuratorem Świątobliwego Synodu Rządzącego, prezesa Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu.
Według wspomnień księcia Aleksandra Aleksiejewicza Szczerbatow, w latach 50-tych XIX wieku Potapowie byli centrum rosyjskiego towarzystwa w Warszawie. Mieszkali w samym centrum miasta w skromnym mieszkaniu, gdzie można było spotkać wszystkie kategorie rosyjskiego towarzystwa; każdy, kto przyjeżdżał z Petersburga lub Moskwy, uważał za swój obowiązek odwiedzić Potapowów. Jekaterina Wasiliewna, ładna i wdzięczna, grupowała razem panie i panów, którzy byli zdolni i chętni do rozmowy; sama z niezwykłą wprawą nalewała herbatę z maleńkiego imbryka. Aleksander Lwowicz ze swojej strony aranżował gry i chociaż sam lubił grać, jeśli było to konieczne, podtrzymywał rozmowę, odmawiając kart. Posiadali oni szczególną umiejętność gromadzenia mężczyzn i kobiet o najróżniejszym pochodzeniu na ogólną konwersację.
W okresie, gdy mąż Jekatieriny Wasiljewny pełnił funkcję generał-gubernatora wileńskiego, angażowała się ona w działalność charytatywną i filantropijną: to dzięki jej staraniom w 1869 roku w Wilnie powstało Towarzystwo "Ochotnicza Kopka". Zmarła w sierpniu 1871 roku na ostrą cholerę, którą zaraziła się w szpitalu, gdzie opiekowała się chorymi. Zgodnie z jej testamentem została pochowana w Petersburgu w rodzinnej krypcie książąt Oboleńskich. Małżeństwo nie miało dzieci, ale od najmłodszych lat opiekowało się synem emerytowanego porucznika pułku ułanów smoleńskich Aleksandra Pietrowicza Iwaszkina:
Modest Aleksandrowicz Iwaszkin (urodzony w 1842 roku, zmarł w 1917 roku), generał major.
W 1878 roku został on oficjalnie adoptowany przez generała Potapowa i otrzymał od cesarza pozwolenie na używanie nazwiska Iwaszkin-Potapow.
Żródła:
Aleksandr Potapow w "WikipediA"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
Aleksandr Potapow w "WikipediA"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
28-06-2026