Dirk [Diderik] van Hogendorp [Hogendorf] (urodzony w Heenvliet w Niderlandach, 13 października 1761 roku, zmarł w Rio de Janeiro w Brazylii, 29 października 1822 roku) herb
Syn Willema van Hogendorp [Hogendorf], członka Rady miasta Rotterdam, regenta Rotterdamu, gubernatora Jawy i Karoliny Wilhelminy van Haren, córki Onna Zwier van Haren, burmistrza Sloten, historyka, pisarza, członka Stanów Fryzji, Rady Państwa i Stanów Generalnych Niderlandów.
Generał-porucznik w armii holenderskiej od 7 grudnia 1807 roku do 11 listopada 1810 roku, francuski generał dywizji od 11 listopada 1810 roku do 29 października 1822 roku, gubernator (cywilny) wschodniej części wyspy Java od 1794 roku do 1799 roku, minister Republiki Batawian od 1802 roku do 1805 roku, radca stanu od lipca 1806 roku, minister wojny Francji od 21 stycznia do 10 grudnia 1807 roku, minister wojny Królestwa Holandii od 10 grudnia 1807 roku do 17 czerwca 1810 roku, minister pełnomocny Królestwa Holandii od 17 czerwca 1810 roku do 11 listopada 1810 roku, hrabia Cesarstwa Francuzów van Hogendorp od 24 sierpnia 1811 roku do 29 października 1822 roku, francuski gubernator Prus od 4 czerwca do 8 lipca 1812 roku, francuski gubernator generalny Litwy od 8 lipca 1812 roku do 10 grudnia 1812 roku, prezes Komisji Rządu Tymczasowego Wielkiego Księstwa Litewskiego od 24 sierpnia do września 1812 roku, komendant Spandau od 20 stycznia do 17 czerwca 1813 roku, gubernator wojskowy Hamburga od 17 czerwca 1813 roku do 30 sierpnia 1814 roku, gubernator zamku Nantes od 22 maja 1815 roku do 1816 roku.
W Batavii, w 1785 roku poślubił Margarethę Elisabeth Bartlo (urodzona w Jakarta w Indonezji, 18 grudnia 1773 roku, zmarł w Jakarta w Indonezji, 11 kwietnia 1801 roku), córkę Sirardus Bartlo i Elisabeth Greving, córki Abrahama Grevinga. Poślubił w 1803 roku Augustę Eleonorę Karolinę zu Hohenlohe-Langenburg (urodzona w 1775 roku, zmarła w 1813 roku), córkę Friedricha Ernsta, Prinz zu Hohenlohe-Langenburg i Magdalena Adriana van Haren, córka Onna Zwier van Haren, męża stanu i poety.
Do 1783 roku służył w wojsku pruskim. Był holenderskim rezydentem w Bengalu i na Jawie. W 1799 roku powrócił do kraju. W 1807 roku został sekretarzem wojny króla Niderlandów Ludwika II Bonaparte. Mianowany posłem holenderskim w Wiedniu w 1807 roku, Berlinie w 1809 roku, Madrycie w 1810 roku. W 1812 roku został gubernatorem Wilna, a w 1813 roku Hamburga.
Jako zagorzały stronnik Napoleona I Bonaparte, zmuszony został w 1816 roku do emigracji do Brazylii.
Ożenił się z Margarethą Elisabeth Bartlo, z którą miał syna:
Carela Sirardusa Willema van Hogendorpa (urodzony 15 sierpnia 1788 roku, zmarł 29 października 1856 roku), po nim potomstwo.
Po śmierci pierwszej żony ożenił się z Augustą Eleonorą Karoliną, księżniczką von Hohenlohe-Langenburg. Wszystkie dzieci z tego małżeństwa zmarły przed 1813 rokiem.
Żródła:
Diederik van Hogendorp w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
Dirk van Hogendorp (Hogendorf) w "WikipediA"
Diderik VAN HOGENDORP w "Geneanet"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
23-03-2025