Jan Jurjewicz Zabrzeziński herbu Leliwa (urodzony w 1437 roku, zmarł w Grodnie, 2 lutego 1508 roku)
Syn Jerzego Rimowidowicza Zabrzeziński i Ludmiły Orszanki.
Marszałek hospodarski od 1482 roku do 1496 roku, wojewoda połocki od 1484 roku do 1496 roku, kasztelan trocki od 1492 roku do 1498 roku, członek Rady Stanu Wielkiego Księstwa Litewskiego od 7 czerwca 1492 roku do 30 lipca 1492 roku i od 19 sierpnia 1506 roku do 20 października 1506 roku, namiestnik nowogródzki od 1496 roku do 1498 roku, wojewoda trocki od 1498 roku do 1505 roku, marszałek wielki litewski od 1498 roku do 1505 roku, namiestnik grodzki od 1505 roku do 2 lutego 1508 roku, namiestnik wołkowski od 1506 roku do 2 lutego 1508 roku, właściciel Międzyrzeca Podlaskiego.
Poślubił Annę Nasutę herbu Rawicz, córkę Jana Nasuty herbu Rawicz, kasztelana drohickiego, starosty kamienieckiego, drohickiego, brzeskiego i grodzieńskiego, dziedzica Niemojek w ziemi drohickiej i Korczewskiej.
Syn księcia Jurija Rimowidowicza Zaberezinskiego. Za czasów wielkiego księcia litewskiego Kazimierza Jagiellończyka Jan Zabereziński odziedziczył po swoim krewnym, gubernatorze smoleńskim i kasztelanie wileńskim Piotrze Giedigoldowiczu bezpańskie majątki: Kamień i Wołmę w powiecie mińskim, a od kuzynów Alechnowiczów - część majątków Krywiczy, Kniagino i innych. Dzięki małżeństwu z Anną, córką Mikołaja Nosuty, nabył Porozowo w Wołkowysku, Szereszewo w Brześciu, Kwasówkę w powiecie grodzieńskim, Międzyrzec Podlaski, Białą i inne majątki na Podlasiu, w tym Niemojki, co uczyniło go jednym z najbogatszych magnatów litewskich.
24 lipca 1499 roku podpisał w Wilnie akt odnawiający unię polsko-litewską.
W czasie najazdu chana krymskiego Mengli I Gireja na Litwę w roku 1500 oddziały tatarskie dotarły aż na Podlasie. Właściciel miasta wojewoda trocki Jan Zabrzeziński nie tylko zorganizował obronę, ale zdążył w porę przybyć z odsieczą. Tradycja miejscowa w Międzyrzecu do XIX wieku przekazywała legendę, iż przy moście na Piszczce została rozbita horda tatarska i dlatego most ten do czasów obecnych międzyrzeczanie nazywają Hordowym Mostem.
Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku. Zwolennik unii mielnickiej. Po jej odrzuceniu w Brześciu w 1505 roku stracił wszystkie urzędy. Podpisał konstytucję Nihil novi na sejmie w Radomiu w 1505 roku.
Prawdopodobnie ufundował monaster św. Onufrego w Jabłecznej, chociaż z powodu zaginięcia dokumentów fundacyjnych nie da się tego faktu całkowicie potwierdzić.
Stał na czele grupy litewskich magnatów, którzy byli w konflikcie z księciem Michaiłem Lwowiczem Glińskim, faworytem wielkiego księcia litewskiego Aleksandra. W 1505 roku na skutek skargi tego ostatniego został pozbawiony stanowiska gubernatora trockiego. Na początku 1508 roku popadły w niełaskę książę Michał Gliński i jego bracia zbuntowali się, aby rozprawić się z wrogami i odzyskać utraconą z własnej winy pozycję w państwie. 2 lutego z rozkazu Michaiła Glińskiego, który przeszedł na stronę Moskwy Jan Jurjewicz Zabereziński został zamordowany w swojej posiadłości pod Grodnem.
Poślubił Annę Nasutę herbu Rawicz, jedyną córkę Jana Nasuty, kasztelana drohickiego, starosty kamienieckiego, drohickiego, brzeskiego i grodzieńskiego, dziedzica Niemojek w ziemi drohickiej i Korczewskiej, z którą miała:
Jan Janowicz Zabrzeziński (zmarł przed 14 czerwca 1538 roku), żonaty z Zofią Radziwiłłówną herbu Trąby, córką Mikołaja II Radziwiłła herbu Trąby, a następnie z Barbarą Kieżgajło herbu Zadora, córką Stanisława Janowicz Kieżgajło herbu Zadora, po nim potomstwo,
Jadwiga Zabrzezińska, żona: Jerzego Iwanowicza Ilinicza herbu Korczak (zmarł w 1527 roku), marszałka nadwornego litewskiego, starosty lidzkiego, starosty brzeskiego i kowieńskiego, dzierżawcy lidzkiego, fundatora zamku w Mirze,
Jerzy Zabrzeziński (urodzony około 1460 roku, zmarł?), żonaty z Ludmiłą Orszanką, zmarł bezpotomnie.
Żródła:
Jan Jurjewicz Zabrzeziński w "WikipediA"
Jan Juriewicz Zabrzeziński w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
Jan Jurjewicz Zabrzeziński w "WikipediA"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
04-05-2025