Marcjan Dominik Wołłowicz herbu Bogoria (urodzony około 1670 roku, zmarł w 1712 roku)
Syn Dominika Wołłowicza herbu Bogoria, starosty abelskiego i Ewa Balbina Sawickiej herbu Cholewa, córki Melchior Stanisław Sawicki herbu Cholewa, polskiego uczonego i poety województwa brzeskiego.
Chorąży mścisławski, pisarz wielki litewski od 2 marca 1701 roku do 1703 roku, marszałek trybunału litewskiego w 1704 roku, wielki marszałek Wielkiego Księstwa Litewskiego od 4 lutego 1704 roku do 1712 roku.
Poślubił Helenę Monwid-Białozor herbu Wieniawa (urodzona w 1664 roku, zmarła w 1693 roku), córkę Krzysztof Monwid-Białozor herbu Wieniawa i Anny Rudomina-Dusiacka herbu własnego. Poślubił Helenę Aleksandrę Szemiot herbu Łabędź (urodzona około 1665 roku, zmarła w 1704 roku). Poślubił Antoninę Zahorowską herbu Korczak (urodzona w 1685 roku, zmarła w 1747 roku).
Nieciecki o Marcjanie Dominiku Wołłowiczu napisał: "...mąż gładkiej wymowy i ojczyźnie życzliwy, nowym blaskiem okrył dom Wołłowiczów".
Żródła:
Marcjan Dominik Wołłowicz h. Bogoria w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
19-02-2026