Radziwiłł Ostikowicz [Ościkowicz] herbu Trąby (urodzony około 1384 roku, zmarł w Wilnie, w 1477 roku)
Syn Ostika (Krystiana), kasztelana wileńskiego i Anny N.
Marszałek nadworny litewski od 1440 roku, członek Rada Stanu Wielkiego Księstwa Litewskiego od 20 marca 1440 roku do 29 czerwca 1440 roku, wojewoda trocki od 1466 roku do 1477 roku, marszałek ziemski od 1468 roku do 1475 roku, kasztelan wileński od około 1475 roku do 1477 roku, starosta oniksztyński od 1440 roku do 1477 roku, starosta uszpolski i peniański od 1442 roku do 1477 roku.
Radiwiłł Ostikowicz podpisał w 1432 roku przywilej wielkiego księcia Zygmunta dla Wilna. W 1440 roku, w którym otrzymał starostwo oniksztyńskie, był marszałkiem Kazimierza Jagiellończyka.
Radziwiłł Ościkowicz uzyskał tak wysoką pozycję społeczną, że przy próbie zamachu stanu w 1452 roku, rozważano możliwość osadzenia go na tronie wielkoksiążęcym na miejsce Kazimierza Jagiellończyka. Latyfundium Radziwiłła z centrum w Muśnikach obejmowało Upniki, Szyrwinty, Birże, Kiejdany, Wiżuny, Uszpole i in., częściowo odziedziczone, a po części pochodzące z nadań władcy oraz z zakupów. Ten dorobek życiowy rzutował na karierę jedynego syna Radziwiłła, Mikołaja I Radziwiłowicza, który stał się prawdziwym potentatem.
W 1452 roku wymieniony jest jako świadek bez żadnego tytułu na przywileju Kazimierza Jagiellończyka dla Siemaszki. W 1466 roku jest wojewodą trockim, w latach 1470-1473 także i marszałkiem ziemskim, a w 1477 roku kasztelanem wileńskim i jednocześnie wojewodą trockim. W 1473 roku wyznaczony został na komisarza do rozgrani czenia Litwy od Inflant.
Sprzedał on dobra Pilatyszki i Mitorzyszkł niejakiemu Iwanowi, którego synowi, Michnie, nadał te same dobra Kazimioiz Jagiellończyka, a Aleksander Jagiellończyk potwienlził to nadanie w 1490 roku.
Jako wojewoda wileński i kanclerz litewski stanął na czele panów rady Wielkiego Księstwa Litewskiego. W tym charakterze wywierał istotny wpływ na obsadzenie tronu wielkoksiążęcego (najpierw przez Aleksandra Jagiellończyka, a potem przez jego brata Zygmunta.
Radiwiłł Ostikowicz zmarł prawdopodobnie w 1477 roku, skoro na zajmowanych przez niego urzędach spotykamy już w 1478 roku jego następców. Trzymał on po ojcu, Ostiku, starostwa uszpolskie i peniańskie znanych przez niego urzędach spotykamy już w 1478 roku jego następców. Trzymał on po ojcu, Ostiku, starostwa uszpolskie i peniańskie.
Poślubił N.N., z którą miał:
Mikołaj I "Stary" Radziwiłł [Radziwiłłowicz] (urodzony około 1440 roku, zmarł 16 lipca 1509 roku), namiestnik smoleński, namiestnik nowogrodzki i bielski, kasztelan trocki, kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego i wojewoda wileński, starosta uszpolski i peniański, członek Rada Stanu Wielkiego Księstwa Litwy Rada Stanu, po nim potomstwo,
Anna (zmarł przed 1492 roku), żona: Petka Jagajlowicza. Petko Jagojłowicz zapisał dwór w Skudiszkach żonie swej, Annie Radiwiłłównie po śmierci której nadał Aleksander Jagiellończyk ten dwór w 1492 roku bratu jej, Mikołajowi Radiwiłłowiczowi, wojewodzie wileńskiemu i kanclerzowi.
Żródła:
"POCZET RODÓW WIELKIEM KSIĘSTWIE LITEWSKIEM W XV I XVI WIEKU" - ułożył i wydał: Adam Boniecki; WARSZAWA, 1883.
RADZIWIŁŁOWIE w "GENEALOGIE RODÓW POLSKO-LITEWSKO-RUSKICH".
06-04-2025