Jan Gamrat z Sowoklęska herbu Sulima (urodzony w Sowoklęsce [Somoklęsce], w 1502 roku, zmarł w 1544 roku)
Syn Stanisława Gamrata z Sowoklęska (Somoklęskach) herbu Sulima, kasztelana połanieckiego, starosty sądeckiego, wójta w Osieku i w Pilznie i Katarzyny Gamratowej z Nowotańca.
VI vicesgerent (namiestnik królewski) w Księstwie Mazowieckim i wojewoda mazowiecki od 1542 roku do 1544 roku, senator w okresie I Rzeczypospolitej od 1542 roku do 1544 roku, starosta rawski i iłżeński od 1539 roku do 1544 roku, starosta ciechanowski od 1543 roku do 1544 roku, poseł województwa krakowskiego na sejm 1538/1539 roku, na sejm w 1540 roku, na sejm w 1542 roku, dziedzic i sołtys Bączala Dolnego i Górnego od 1532 roku do 1544 roku, właściciel Samoklęsk.
Około 1520 roku poślubił Zofia z Marszowic (zmarła po 1544 roku).
Ród rycerski Gamratów należał do wielkich posiadaczy majątków. Urodził się we wsi Somoklęskach, należącej obecnie do powiatu jasielskiego, zwanej podówczas Sowoklęski, która za czasów Jana Długosza należały do Jana i Stanisława Gamratów.
Jan Długosz nazywając tę wieś Sowieklęski, pisze o niej, że miała kościół parafialny, a była własnością szlachetnych Jana i Stanisława Gamrata herbu Sulima - kasztelana połanieckiego, starosty sądeckiego.
Jan został później, z poręki i wpływu Piotra Gamrata, podówczas prymasa, wojewodą płockim.
Dziedziczne dobra Gamratów znajdowały się w ziemi pińczowskiej, proszowickiej, stopnickiej, koło Sandomierza i Staszowa. Później, to znaczy pod koniec XIV wieku i w XV stuleciu, przeważnie z nadań królewskich, nabyli prawa do kilkunastu wsi w okolicach Jasła i Biecza.
Ta linia Gamratów w połowie XV wieku trzymała w swym ręku m.in. Trzcinicę, Tarchów (obecnie ta wieś już na terenie Jasielszczyzny nie istnieje), Jareniówkę, Osiek, Pielgrzymkę, Mrukową, Kąty i Samoklęski (Sowoklęski). W 1527 roku dostał kadukiem Pustąwolę i Siedliska, w bieckiem, po Macieju Prussaku, a 1532 roku nabył sołtystwo w Bączali.
Młodszy brat prymasa Piotra Gamrata.
Po Piotrze Goryńskim z Ojrzanowa zasiadł na namiestnictwie Jan Sulima Gamrat, a gdy w 1544 roku umarł, miejsce jego zajął siódmy z rzędu namiestnik i wojewoda, Jan Dzierzgowski.
Zmarł w 1544 roku, nic pozostawiwszy z Zofii z Marszowic potomstwa.
Żródła:
Jan Gamrat w "RESPONSES - EVE"; Eve 2012
Jan Gamrat w "WikipediA"
MRUKOWA w "SŁOWNIK HISTORYCZNO-GEOGRAFICZNY ZIEM POLSKICH W ŚREDNIOWIECZU"; 2010-2022 Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk.
"POCZET WYBITNYCH JAŚLAN I LUDZI ZWIĄZANYCH Z REGIONEM"; autor: Wiesław Hap; STOWARZYSZENIE MIŁOŚNIKÓW JASŁA i REGIONU JASIELSKIEGO; JASŁO, 2005.
"HERBARZ POLSKI; Tom V; CZĘŚĆ I. WIADOMOŚCI HISTORYCZNO - GENEALOGICZNE O RODACH SZLACHECKICH" - UŁOŻYLI: Adam Boniecki i Artur Reiski; WYDALI: ADAM BONIECKI I POZOSTAŁA RODZINA; WARSZAWA; Skład główny Gebethner i Wolff w Warszawie; G. Gebethner i Sp. w Krakowie; 1902.
Samoklęski "WORTAL TURYSTYCZNY; Opracował: Grzegorz Dereń, przewodnik beskidzki tel. 510068379.
"BISKUPI PRZEMYSCY OBRZĄDKU ŁACIŃSKIEGO" - autor: KS. WŁADYSŁAW SARNA; CZĘŚĆ l. 1375-1624; PRZEMYŚL 1903, Drukiem Józef Styniego; Redakecji "Kroniki diecezji przemyskiej"ˇ
14-01-2025
20-10-2024