Masław [Miecław, Mojsław, Miesław] (zmarł w 1047 roku)

Cześnik króla Mieszka II, książę Mazowsza od 1038 roku do 1047 roku.

Po śmierci króla Mieszka II i ucieczce z kraju na Węgry jego syna, księcia Kazimierza "Odnowiciela" na Węgry, państwo popadło w okres destabilizacji w Księstwie Polskim, który doprowadził do początek powstania chłopskiego 1038 roku. Korzystając z okazji, podczaszy Miecław około 1038 roku utworzył państwo na Mazowszu, ogłaszając jego niepodległość od Polski i zapoczątkował własną dynastię królewską. .

Założył w 1038 roku tzw. "państwo Miecława" ze stolicą w Płocku, rozpoczynając bunt, który trwał aż do jego śmierci w 1047 roku. Według ustaleń Mateusza Boguckiego Miecław umocnił swoje panowanie przez emisję własnych monet.

Kazimierz I "Odnowiciel", książę polski, powrócił do kraju z wygnania w 1039 roku. Zawarł sojusz z Jarosławem "Mądrym", wielkim księciem kijowskim, przywódcą Rusi Kijowskiej, poprzez małżeństwo Marii Dobroniegi z Kazimierzem. Spodziewając się ataku Rusi, Miecław zawarł sojusz z plemionami pomorskimi i jaćwieskimi. Wiosną 1041 roku rozpoczął kampanię przeciwko wojskom polskim. Oddziały Miecława walczyły z armią dowodzoną przez Kazimierza i Jarosława w bitwie pod Pobiedziskami na terenie Wielkopolski. Bitwa zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem Polski i zniszczeniem armii Miecława i upadła wtedy koncepcja ustanowienia przez Miecława nowej dynastii oraz doprowadziła do podpisania rozejmu między obiema stronami.

Walki rozpoczęły się ponownie w 1047 roku, gdy Kazimierz I wraz z Jarosławem zorganizowali atak na Mazowsze, który doprowadził do bitwy ich sił z siłami Miecława i Pomorza. Miejsce bitwy pozostaje nieznane w czasach nowożytnych, choć znane było XI-wiecznemu historykowi Gallowi Anonimowi , według którego rozegrała się ona w pobliżu rzeki, z urwiskiem. Według niego siły Miecława liczyły trzydzieści oddziałów kawalerii, zaś Kazimierza trzy oddziały. Prawdopodobnie nie uwzględnił on sił Jarosława Mądrego i że obie strony dysponowały w istocie podobną liczebnością sił. Bitwę prawdopodobnie zainicjował Kazimierz I, który liczył na zwycięstwo przed przybyciem wojsk pomorskich. Sama bitwa była zacięta, a straty po stronie Miecława były liczne. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Polski, po którym państwo Miecławskie zostało ponownie włączone do Polski. [5] [6] Według Galla Anonima Miecław zginął w bitwie. Jednak według Wincentego Kadłubka w "Chronica seu Originale regum et principum Poloniae" uciekł on do Prus , gdzie został zamordowany.


Żródła:

Miecław w "WikipediA"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Miecław w "WikipediA"

13-03-2024