Włodzisław [Władysław] II Piast (urodzony zapewne w 1448 roku, zmarł w Płocku., 27 lutego 1462 roku) herb
Syn Włodzisława I Piasta, księcia bełskiego, wiznańskiego, zawkrzewskiego, płockiego, płońskiego, gostynińskiego, rawskiego, sochaczewskiego i Anny Piastówny oleśnickiej, córki Konrada V "Kąckiego" Piasta, księcia na Bierutowie, księcia połowy Bytomia, księcia połowy Gliwic, księcia na Kątach, księcia na Koźlu, księcia na Miliczu, księcia oleśnickiego, księcia na Prudniku, księcia na Prusicach, księcia na Sycowie, księcia na połowie Ścinawy, księcia na Trzebnicy, księcia na Wąsoszu, księcia na Żmigrodzie, księcia na Wołowie.
Książę płocki, wiski, płoński, rawski, sochaczewski i bełski od 12 grudnia 1455 roku do 27 lutego 1462 roku.
Był młodszym synem księcia płockiego, Władysława I, i Anny, córki władcy Oleśnicy, Konrada V zwanego Kantnerem. Po śmierci ojca w grudniu 1455 roku odziedziczył wraz ze starszym bratem, Siemowitem VI, część Mazowsza obejmującą ziemię płocką, wiską, płońską, rawską, sochaczewską i bełską. Do 1459 roku wraz z bratem pozostawał pod opieką matki i Rady Regencyjnej, w skład której wchodzili: biskup płocki Paweł Giżycki oraz kilku wyższych dostojników świeckich: wojewoda płocki Prędota z Żelaznej, wojewoda bełski i rawski Jan z Nieborowa, sędzia wyszogrodzki Ninogniew z Kryska i marszałek dworu Świątosława zwany Goliaszem z Łęgu.
2 stycznia 1459 roku samodzielne rządy w ojcowskim dziedzictwie objął Siemowit VI, który skończył wówczas czternasty rok życia, formalnie osiągając pełnoletność. W tym samym roku obszar księstwa został powiększony o ziemię gostyńską, pozyskaną w wyniku zgonu Małgorzaty, wdowy po księciu mazowieckim, Siemowicie V "Młodszym". Mimo że obaj książęta formalnie rządzili razem, pozostając w tzw. niedziale, rzeczywistą władzę sprawował starszy Siemowit VI. Po jego niespodziewanej śmierci (w nocy z 31 grudnia 1461 na 1 stycznia 1462 roku) Włodzisław II objął samodzielne rządy w ojcowskim dziedzictwie, choć nie brak również głosów, że księstwo ponownie przeszło wówczas pod zarząd matki i wspomnianego wyżej biskupa Giżyckiego.
Młody Władysław zmarł wkrótce potem, 27 lutego 1462 roku, w niespełna dwa miesiące po śmierci starszego brata. Spoczął w płockiej katedrze. Niespodziewane zgony obu książąt zrodziły liczne spekulacje, wręcz podejrzenia o otrucie. Jednak zdaniem badaczy rzeczywistym powodem śmierci braci w tak krótkim czasie była raczej dziedziczna choroba - gruźlica. Bezżenna i bezpotomna śmierć Włodzisława II, ostatniego przedstawiciela wywodzącej się od Siemowita IV gałęzi Piastów zachodniomazowieckich, spowodowała uporczywą rywalizację między Królestwem Polskim a książętami mazowieckimi (w linii warszawskiej) o ziemie pozostawione przez zmarłego.
Król polski, Kazimierz IV Jagiellończyk, na podstawie prawa lennego zajął ziemię gostyńską, zaś na prawach osobnych województw inkorporował do Korony ziemie bełską i rawską. Natomiast pozostałą część dziedzictwa zajęli Piastowie mazowieccy - ziemia płocka i wiska przeszła we władanie Katarzyny, córki Siemowita IV "Młodszego", a następnie Konrada III "Rudego", syna Bolesława IV.
Krótkie rządy obu Piastów były w dziejach księstwa zachodniomazowieckiego epizodem bez większego znaczenia, natomiast ich śmierć stworzyła zupełnie nową sytuację polityczną na Mazowszu.
Żródła:
"SŁOWNIK WŁADCÓW POLSKI I PRETENDENTÓW DO TRONU POLSKIEGO" - Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, pod redakcją: Edyty Wygodnik; wydawnictwo "Zielona Sowa", Kraków 2006.
WŁADYSŁAW II PŁOCKI w "Przodkowie"
"Szlak Książąt Mazowieckich sposobem na utrwalenie spuścizny książąt mazowieckich" autor: Daniel Sukniewicz, współpraca Piotr Marczak; Mazowsze. Studia Regionalne 9; 2012.
27-05-2024