Ziemowit [Siemowit] VI Piast (urodzony 2 stycznia 1446 roku, zmarł w Sannikach, 31 grudnia 1461 lub 1 stycznia 1462 roku) herb
Syn Włodzisława I Piasta, księcia bełskiego, wiznańskiego, zawkrzewskiego, płockiego, płońskiego, gostynińskiego, rawskiego, sochaczewskiego i Anny Piastówny oleśnickiej, córki Konrada V "Kąckiego" Piasta, księcia na Bierutowie, księcia połowy Bytomia, księcia połowy Gliwic, księcia na Kątach, księcia na Koźlu, księcia na Miliczu, księcia oleśnickiego, księcia na Prudniku, księcia na Prusicach, księcia na Sycowie, księcia na połowie Ścinawy, księcia na Trzebnicy, księcia na Wąsoszu, księcia na Żmigrodzie, księcia na Wołowie.
Książę płocki, wiski, płoński, rawski, sochaczewski i bełski od 12 grudnia 1455 roku do 31 grudnia 1461 lub 1 stycznia 1462 roku, książę gostyniński od 2 stycznia 1459 roku do 31 grudnia 1461 lub 1 stycznia 1462 roku.
Był starszym synem księcia płockiego, Włodzisława I, i Anny, córki księcia oleśnickiego, Konrada V zwanego Kantnerem. Po śmierci ojca w grudniu 1455 roku odziedziczył wraz z młodszym bratem, Włodzisławem II, część Mazowsza z ziemią płocką, wiską, płońską, rawską, sochaczewską i bełską. Do 1459 roku bracia pozostawali pod opieką matki i Rady Regencyjnej, w skład której wchodzili: biskup płocki Paweł Giżycki oraz kilku wyższych dostojników świeckich: wojewoda płocki Prędota z Żelaznej, wojewoda bełski i rawski Jan z Nieborowa, sędzia wyszogrodzki Ninogniew z Kryska i marszałek dworu Goliasz z Łęgu.
Osobiste rządy objął 2 stycznia 1459 roku, gdy skończył czternasty rok życia, formalnie osiągając pełnoletność. W tym samym roku obszar księstwa został powiększony o ziemię gostyńską pozyskaną po śmierci Małgorzaty, wdowy po księciu mazowieckim, Siemowicie V "Młodszym". Wprawdzie zgodnie z zaleceniami ojca obaj bracia mieli wspólnie sprawować rządy w ojcowskim dziedzictwie, w dodatku z obowiązkiem zachowania jego jedności (tzw. niedział), rzeczywistą władzę z racji starszeństwa posiadał jednak Siemowit VI.
Przez krótki okres w 1459 roku starszy syn Włodzisława I brał udział w toczącej się od 1454 roku wojnie między Królestwem Polskim a zakonem krzyżackim (tzw. wojna trzynastoletnia), walcząc po stronie polskiego króla, Kazimierza IV Jagiellończyka. Jednak jeszcze w tym samym roku, na zjeździe w Czerwińsku, podpisał z Krzyżakami układ pokojowy kończący kilkuletni okres lokalnych starć pogranicznych między stronami.
Siemowit VI zmarł w nocy z 31 grudnia 1461 na 1 stycznia 1462 roku w Sannikach. Został pochowany w katedrze w Płocku. Po jego śmierci władzę w ojcowskim dziedzictwie objął młodszy brat, Włodzisław. Zmarł jednak w niespełna dwa miesiące po Siemowicie, 27 lutego 1462 roku. Niespodziewane zgony obu książąt w tak krótkim czasie zrodziły spekulacje i podejrzenia o ich otrucie. Wśród inicjatorów zbrodni wymieniano osobę króla Kazimierza Jagiellończyka, jak i kasztelana sochaczewskiego, Gotarda, który toczył z książętami spory majątkowe. Zdaniem historyków rzeczywistym powodem śmierci Siemowita i Włodzisława mogła być odziedziczona po ojcu gruźlica.
Żródła:
"SŁOWNIK WŁADCÓW POLSKI I PRETENDENTÓW DO TRONU POLSKIEGO" - Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, pod redakcją: Edyty Wygodnik; wydawnictwo "Zielona Sowa", Kraków 2006.
SIEMOWIT VI w "Przodkowie"
"Szlak Książąt Mazowieckich sposobem na utrwalenie spuścizny książąt mazowieckich" autor: Daniel Sukniewicz, współpraca Piotr Marczak; Mazowsze. Studia Regionalne 9; 2012.
18-05-2024