Odojewski herbu własnego, książęta udziałowi gałęzi siewierskiej, poddali się wielkich książąt moskiewskim w 1490 roku, istnieją dotychczas i otrzymali przyznanie dostojności książęcej w państwie rosyjskim.
Według przekazu genealogicznego ród był wśród starszeństwa książąt Wierchowskich.
Książę Roman Semenowicz Nowosilski (w XIII pokoleniu księcia Ruryka) w 1375 roku ze względu na zniszczenia miasta przez Tatarów przeniósł stolicę z Nowosilska do Odojev. Po jego śmierci z księstwa Nowosilskiego wyodrębniło się księstwo Odojewskie. Pierwszym księciem Odojewskim był Jurij Romanowicz "Czarny". Pod koniec XV wieku wyodrębniła się gałąź książąt Worotyńskich pochodzących od księcia Lwa Romanowicz. Od 1425 roku na podstawie umów Odojewscy zamieszkali na Litwie, choć zachowali tytuł księcia Odojewskiego. W 1494 roku Odojewscy zbuntowali się przeciwko władzy na Litwie i uznał władzę wielkiego księcia moskiewskiego Iwana III. Po śmierci ostatniego potomka księstwo Odojewskie przeszło na książąt Bielewskich.
Na mocy cesarskiego dekretu z 30 czerwca 1878 roku księcia Mikołaja Mikołajewicza Odojewskiego-Masłowa przyjął pierwszy człon nazwiska, herb oraz tytuł księcia Odojewskiego.
Żródła:
Odoevsky w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk