Elżbieta Farnese (urodzona w Parmie, 25 października 1692 roku, zmarła w Aranjuez, 11 lipca 1766 roku) herb

Córka Edwarda II Farnese, księcia Parmy i Piacenzy i Doroty Zofii Wittelsbach-Neuburskiej, córki Filipa Wilhelma Wittelsbacha, księcia neuburskiego.

Regentka Hiszpanii od 10 sierpnia do 9 grudnia 1759 roku.

W Parmie poślubiła (per procura) 16 września 1714 roku (pro futuro) w Guadalajara, 24 grudnia 1714 roku Filipa IV Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme (urodzony w Wersalu, Paryż, 19 grudnia 1683 roku, zmarł w Buen Retiro, w Madrycie, 9 lipca 1746 roku) króla Hiszpanii, Neapolu, Sycylii.

Elżbieta poślubiła owdowiałego króla Filipa V. Małżeństwo zaaranżował kardynał i hiszpański polityk - Giulio Alberoni oraz Maria Anna de La Trémoille, księżniczka des Ursins, nazywana Camarera Mayor.

Udało jej się zdobyć wpływ na pogrążonego w depresji Filipa V. Doprowadziła do tego, że siłami hiszpańskimi realizował jej włoską politykę, w prowadzeniu której pomagał Włoszce kardynał i hiszpański polityk - Giulio Alberoni.

Pochowana w San Ildefonso.



Żródła:

Elżbieta Farnese "w Wikipedii"