Filip I Robertyng-Capet-d'Anjou-Tarent (urodzony 10 listopada 1278 roku, zmarł w Neapolu, 26 grudnia 1332 roku) herb
Syn Karola II "Kulawego" Robertyng-Capet-d'Anjou, księcia Durazzo i Salerno, króla Neapolu i tytularnego króla Jerozolimy, hrabiego Prowansji i Maine, Andegawenii i Marii Arpadówny, córki Stefana V Arpada, króla Węgier, króla Chorwacji.
Książę Tarentu od 4 lutego 1294 roku do 26 grudnia 1332 roku, senior Królestwa Albanii, senior Wołoszczyzny i despota Romanii od 13 sierpnia 1294 roku do 9 października 1304 roku, książę Aten, Corfu i Buthrote [Butrinti]) od 13 sierpnia 1294 roku do 26 grudnia 1332 roku, książę Achai od 1302 roku do 6 kwietnia 1313 roku, despota Acarnanii i Etolii, despota Romanii, władca Albanii i Wołoszczyzny od 9 października 1304 roku, tytularny łaciński cesarz jure uxoris Konstantynopola i Epiru od 30 lipca 1313 roku do 26 grudnia 1332 roku, wikariusz generalny Królestwa Sycylii od 12 lipca 1294 roku do 6 maja 1309 roku.
12 lipca 1294 roku (sponsalia de futuro), 13 sierpnia 1294 roku w L'Aquila (per procura) poślubił (rozwód w 1309 roku) Tamarę Angelinę Komnenos Dukainę (urodzona w 1277 roku, zmarła w 1311 roku), córkę Nicefora I Angelosa Komnena (Komnenosa), despoty Epiru i Anny Paleologiny Kantakuzen, córki Jana Kantakuzena, gubernatora Trakesion i Ireny Eulogii Paleologiny. 29 lipca 1313 roku, w Fontainebleau, Seine-et-Marne poślubił Katarzynę II Robertyng-Capet-Valois-Courtenay (urodzona przed 15 kwietnia 1303 roku, zmarła 20 września 1346 roku), dziedziczkę tytułu cesarza łacińskiego, pani de Courtenay, księżnej Achaj, córkę Karola I "króla kapeluszy" Robertyng-Capet-Valois de France, hrabiego de Valois, tytularnego króla Aragonii i Katarzyna I Robertyng-Capet de Courtenay, tytularnej łacińskiej cesarzowej Konstantynopola, seniorki Courtenay, margrabiny Namur, księżnej Achai, córki Filipa I Robertyng-Capet de Courtenay, tytularnego łacińskiego cesarza Konstantynopola.
Był czwartym synem Karola II Andegaweńskiego, króla Sycylii i Marii Węgierskiej. Jego starszymi braćmi byli Karol "Martel" i król Neapolu Robert I "Mądry". Jego starszą siostrą była Małgorzata Andegaweńska, księżna Valois.
W 1294 roku, w Aix-en-Provence dostał od swojego ojca tytuł księcia Tarentu oraz prawa i posiadłości Andegawenów w zachodniej Grecji z wyspą Korfu, miastem Dyrrachion, Awlonę i Butrinto oraz tytuł wikariusza Królestwa Neapolu. W tym samym roku Filip przyjął tytuły despoty Romanii oraz pana Albanii i Wołoszczyzny, a od zawarcia drugiego małżeństwa w 1313 roku tytułował się cesarzem Konstantynopola.Karol II planował budowę imperium na zachodzie Adriatyku. Filip zarządzając dziedzictwem andegaweńskim rościł sobie pretensje do zwierzchnictwa nad łacińskimi księstwami w Grecji oraz nad Tesalią, stanowiącą część dawnego władztwa hrabiów Montferratu - Królestwa Tesaloniki. Jeszcze w tym samym roku swoje posiadłości w Epirze zabezpieczył małżeństwem z córką despotesa Epiru Nicefora I Angelosa, Tamarą. Nicefor zgodził się na to małżeństwo szukając sprzymierzeńców przeciw zagrażającemu mu Bizancjum. Ceremonia ślubna odbyła się w 1294 roku, w L'Aquila. Zawarte wówczas porozumienie stanowiło, że po śmierci Nicefora to Filip miał odziedziczyć jego państwo, a nie rodzony syn - Tomasz.
W 1295 roku Nicefor I odstąpił Filipowi miasta w Etolii. Po jego śmierci w 1296 roku Filip zajął Wonitsę, Angelokastron i Naupaktos (Lepanto). Zgłosił też pretensje do sukcesji po Niceforze na mocy zawartych przy ślubie porozumień. Wdowa po Niceforze Anna wezwała na pomoc wojska bizantyńskie, które wyparły Filipa. Jednocześnie jednak od północy najechał Epir władca serbski Milutin zdobywając należący do Filipa Dyrrachion.
W 1301 roku Filip został księciem Albanii. W 1306 roku korzystając z zamętu w Bizancjum spowodowanego, pustoszącym europejskie terytoria Cesarstwa, rajdem Kompanii Katalońskiej Filip w przymierzu z Albańczykami odzyskał Dyrrachion. Jednak jego wyprawa przeciwko władającej Epirem Annie Kantakuzenie i tym razem zakończyła się niepowodzeniem. W tym samym roku ojciec powierzył Filipowi władzę nad Księstwem Achai.
W 1309 roku Filip oskarżył Tamarę o oszustwa i fałszerstwa (zapewne na podstawie sfabrykowanych dowodów) i rozwiązał ich małżeństwo. Zamierzał poślubić Katarzynę de Valois, córkę Karola de Valois i Katarzyny de Courtenay, tytularną cesarzową Konstantynopola, która jednak była już zaręczona z Hugonem V Burgundzkim, tytularnym królem Tessalonik. Zaręczyny te zerwano, a Katarzyna poślubiła Filipa 29 lipca 1313, w Fontainebleau.
Żródła:
Filip I z Tarentu w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
PHILIPPE of Sicily w "Medievan Lands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
PHILIPPE of Sicily w "Medievan Lands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
"CZ. III. RÓŻNE DYNASTIE (XIV-XVI W.)" - autor: Przemysław Jaworski
23-11-2019