Karol IV Robertyng-Capet-Valois-d'Anjou (urodzony w 1436 roku, zmarł w Marsylii, 11 grudnia 1481 roku) herb
Syn Karola IV Robertyng-Capet-Valois-d'Anjou, hrabiego du Maine i Izabele de Luxembourg-Ligny, córkę Piotra I de Luxembourg-Ligny, hrabiego Saint-Pôl, de Brienne, de Conversano i de Ligny, seniora de Fiennes, d'Enghien, de Richebourg.
Tytularny książę Andegawenii jako Karol IV i hrabia Maine jako Karol V, hrabia de Guise, Forcalquier i Prowansji jako Karol II, hrabia Mortain, Gien, Beaufort, wicehrabia Châtellerault, Martigné jako Karol II i par Francji jako Karol II od 10 kwietnia 1472 roku do 11 listopada 1481 roku, książę Kalabrii od 1473 roku do 10 lipca 1480 roku, tytularny król Neapolu jako Karol IV, tytularny król Sycylii, tytularny król Jerozolimy, tytularny król Sardynii od 10 lipca 1480 roku do 11 listopada 1481 roku jako Karol IV.
W Troyes, 21 stycznia 1474 roku poślubił Joanną Baudemont-Vaudémont Lotaryńską (urodzona w 1458 roku, zmarła w Aix-en-Provence, 25 stycznia 1480 roku), córkę Fryderyka II (VI) Baudemont-Vaudémont Lotaryńskiego hrabiego Vaudémont i Jolanty Capet-Valois-d'Anjou tytularnej królowej Sycylii i Jerozolimy, córki René Capet-Valois-d'Anjou króla Neapolu, tytualernego króla Sycylii i Jerozolimy, księcia Lotaryngii i Andegawenii.
Znany jako Karol IV d'Anjou, Karol de Valois, Karol de Maine.
Karol używał tytułu księcia Kalabrii dla podkreślenia swoich pretensji do tronu Neapolu, które odziedziczył po stryju.
Po bezpotomnej śmierci Karola w 1481 roku wszystkie jego ziemie odziedziczył król Francji Ludwik XI Walezjusz. Królowie Francji przejęli również pretensje Andegawenów do tronu Neapolu i Sycylii, które podniesie syn Ludwika, Karol VIII Walezjusz, podejmując w 1494 roku wyprawę do Italii.
Pochowany w Aix-en-Provence.
Żródła:
Karol IV Andegaweński "w Wikipedii"
21-11-2023