Maria Karolina Luiza Józefa Joanna Antonina Habsburg-Baudemont-Vaudemont-Lotaryńska (urodzona w Schönbrunn, 13 sierpnia 1752 roku, zmarła w Schloß Hetzendorf, 8 września 1814 roku) herb
Córka Franciszka III Stefana Baudemont-Vaudemont-Lotaryńskiego, cesarza Rzymskiego Narodu Niemieckiego, księcia Lotaryngii, wielkiego księcia Toskanii i Marii Teresy Habsburg, królowej Węgier i Czech, arcyksiężnej Austrii, córki Karola VI Habsburga, cesarza Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Węgier i Czech, arcyksięcia Austrii.
Królowa Neapolu de facto od 10 sierpnia 1759 roku do 23 stycznia 1799 roku i od 13 czerwca 1799 roku do 8 września 1814 roku, królowa Sycylii de facto od 10 sierpnia 1759 roku do 1812 roku.
W Wiedniu (per procura) 7 kwietnia 1768 roku i (pro futuro) w Caserta 12 maja 1768 roku poślubiła Ferdynand IV Capet-Bourbon-Vendôme-Spein (urodzony w Neapolu, 18 stycznia 1751 roku, zmarł w Neapolu, 4 stycznia 1825 roku), króla Neapolu, króla Sycylii, I króla Obojga Sycylii, wielkiego mistrza zakonu konstantynopolitańskiego św. Jerzego.
Epidemia ospy wybawiła Józefinę. Dziewczyna została obiecana Ferdynandowi, następcy tronu Królestwa Neapolu - dziecku znanemu z wyjątkowej głupoty. Faktycznie, był takim durniem, że ojciec postanowił oszczędzić mu trudów nauki. Nie trzeba dodawać, że Józefina była szczególnie rada tym planom, co dała wyraźnie do zrozumienia jej matka powzięła już jednak decyzję. "Uważam Józefinę za ofiarę złożoną na ołtarzu polityki", oznajmiła rzeczowo cesarzowa w liście do guwernantki córki. "Jeśli spełni swój obowiązek wobec męża, będę rada... Żywię nadzieję, że moja córka nie zachowa się samolubnie, chociaż zdradza skłonności w tym kierunku".
Na szczęście w dniu, w którym miała wyjechać z Austrii, by zostać królową Neapolu, Józefina zapadła na ospę. Małoletni król Ferdynand nie był wielce przygnębiony śmiercią swojej przyszłej żony. Ambasador Anglii donosił, że widział go wesoło bawiącego się w pogrzeb, z towarzyszem przebranym za zmarłą Józefinę, mającym na twarzy czekoladowe krosty naśladujące ospę. Czymże była w końcu strata jednej siostry, gdy druga już czekała, by zająć jej miejsce?
Karolina, była niezadowolona z zaaranżowanego związku. Bardzo tęskniąca za domem, nazywała swoje życie w Neapolu "męczeństwem". "Wiem teraz, czym jest małżeństwo i odczuwam głęboki żal, że również Antonina [najmłodsza siostra] musi go doświadczyć. Szczerze mówiąc, wolałabym umrzeć, niż przechodzić ponownie przez to, co stało się moim udziałem. Gdyby religia nie nauczyła mnie rozmyślania o Bogu, zabiłabym się, takie bowiem życie, nawet przez tydzień, to istne piekło. Będę gorzko płakać, jeśli moja siostra znajdzie się w podobnym położeniu", napisała.
Maria Karolina zdominowała swojego męża i to ona faktycznie sprawowała władzę w ich królestwie. Na początku Wielkiej Rewolucji Francuskiej królowa sympatyzowała z rewolucjonistami, ale kiedy obalono monarchię we Francji, a następnie zgilotynowano króla Ludwika XVI - 21 stycznia 1793 roku i królową Marię Antoninę - 16 października 1793 roku, zmieniła zdanie.
Królowa i jej małżonek byli przerażeni wydarzeniami we Francji i dzięki poparciu Johna Actona i ambasadora Wielkiej Brytanii - Williama Hamiltona, Maria Karolina przekonała męża do utworzenia w 1798 roku armii neapolitańskiej i sycylijskiej. Armia ta wystąpiła przeciw rewolucyjnej Francji razem z innymi państwami, w ramach I koalicji antyfrancuskiej. Pokój z Francją zawarto jednak już w 1796 roku.
Na początku 1799 roku, Francuzi stanęli po brami Neapolu, a król Ferdynand uciekł na Sycylię. Francuzom udało się zdobyć miasto z pomocą szlachty i mieszczaństwa, którzy zbuntowali się przeciwko Ferdynandowi i Marii Karolinie. W styczniu 1799 roku życia powołano Republikę Partenopejską, a król został zdetronizowany. W czerwcu wojsk wysłane przez Ferdynanda pod dowództwem kardynała Ruffo zdobyły Neapol i przywróciły stary porządek. Jeszcze przez przypłynięciem sojuszniczej floty króla Ferdynanda (pod dowództwem Horatio Nelsona), został podpisany pokój między Neapolitańczykami a Francuzami.
Król i królowa jednomyślnie postanowili nie okazywać łaski żadnemu rewolucjoniście. Dzięki pomocy Emmy, lady Hamilton, przyjaciółki królowej, żony brytyjskiego ambasadora i kochanki Nelsona - również bliskiego przyjaciela królowej, udało się złapać kilka tysięcy rebeliantów, którzy następnie zostali powieszeni.
W 1806 roku, Ferdynand ponownie został zdetronizowany tym razem przez Napoleona Bonaparte. Królem Neapolu Napoleon zrobił swojego brata - Józefa. Maria Karolina jako de facto samodzielna władczyni utrzymała swoją władzę na Sycylii do 1812 roku. W 1812 roku jej mąż nieoficjalnie abdykował na korzyść ich syna - regenta Franciszka, co pozbawiło królową wszelkich jej wpływów. Maria Karolina została odesłana na wygnanie do swojej ojczyzny Austrii, gdzie zmarła w 1814 roku. Po jej śmierci jej mąż pozostał pod wpływem Austrii, oraz ożenił się ponownie.
Maria Karolina z Ferdynandem I, królem Obojga Sycylii, mieli razem kilkanaścioro dzieci, z których 7 przeżyło dzieciństwo:
Marię Teresę Karolinę Joannę (urodzona 6 czerwca 1772 roku, zmarła 13 kwietnia 1807 roku), żona: Franciszka II (urodzony 12 lutego 1768 roku, zmarł 2 marca 1835 roku), cesarza Austrii,
Maria Luiza (urodzona 27 lipca 1773 roku, zmarła 19 września 1802 roku), żona: Ferdynanda III (urodzony 6 maja 1769 roku, zmarł 18 czerwca 1824 roku), wielkiego księcia Toskanii,
Karol Tito (urodzony 4 stycznia 1775 roku, zmarł 17 grudnia 1778 roku),
Maria Anna (urodzona 23 listopada 1775 roku, zmarła 22 lutego 1780 roku),
Franciszka I (urodzony 14 sierpnia 1777 roku, zmarł 8 listopada 1830 roku), króla Obojga Sycylii, po nim potomstwo,
Maria Krystyna Amalia (urodzona 17 stycznia 1779 roku, zmarła 11 marca 1849 roku), żona: Karola Feliksa (urodzony 6 kwietnia 1765 roku, zmarł 27 kwietnia 1831 roku), króla Sardynii, księcia Sabaudii,
Maria Krystyna Teresa (urodzona 17 stycznia 1779 roku, zmarła 26 lutego 1783 roku),
Karol Antonio (urodzony 12 kwietnia 1780 roku, zmarł 1 stycznia 1789 roku),
Jana Feliks (urodzony 18 czerwca 1781 roku, zmarł 19 lutego 1783 roku),
Maria Amelia (urodzona 26 kwietnia 1782 roku, zmarła 24 marca 1866 roku), żona: Ludwika Filipa I (urodzony 6 października 1773 roku, zmarł 26 sierpnia 1850 roku), króla Francuzów,
Maria Krystyna (urodzona i zmarła 19 lipca 1783 roku),
Maria Antonietta (urodzona 14 grudnia 1784 roku, zmarła 21 maja 1806 roku), żona: Ferdynanda VII (urodzony 13 października 1784 roku, zmarł 29 września 1833 roku), króla Hiszpanii,
Maria Klotylda (urodzona 18 lutego 1786 roku, zmarła 10 września 1792 roku),
Maria Henrietta (urodzona 31 lipca 1787 roku, zmarła 20 września 1792 roku),
Karol January (urodzony 26 sierpnia 1788 roku, zmarł 1 lutego 1789 roku),
Leopolda Jana Michała (urodzony 2 lipca 1790 roku, zmarła 10 marca 1851 roku), książę Salerno, regent Neapolu, zmarł bezpotomnie,
Albert Maria (urodzony 2 maja 1792 roku, zmarł 26 grudnia 1798 roku),
Izabela Maria (urodzona 2 grudnia 1793 roku, zmarła 23 kwietnia 1801 roku).
Żródła:
Maria Karolina Habsburg "w Wikipedii".
11-11-2025