Mikołaj I Robertyng-Capet-Valois-Anjou (fr. Nicolas de Lorraine) (urodzony w Nancy, między 1 a 7 lipca 1448 roku, zmarła w Nancy, 27 lipca 1473 roku) herb
Drugi syn (czwarte i ostatnie dziecko) Jana II Andegaweńskiego, księcia Lotaryngii, i Marii de Robertyng-Capet-Bourbon, córki Karola I Robertyng-Capet-Bourbon, księcia de Burbon.
XXXIII wicehrabia de Thouars od 1469 roku do 1472 roku, książę Lotaryngii i Bar, markiza Pont-a-Mousson, książę Gerony, tytularny książę Kalabrii, tytularny następca tronu Sycylii i Aragonii od 31 sierpnia 1470 roku do 27 lipca 1473 roku.
Urodzony między 1 a 7 lipca 1448 roku na zamku w Nancy, nosił od tej chwili tytuł markiza Pont-a-Mousson (następcy tronu Lotaryngii). Od 1467 roku sprawował na czas nieobecności ojca rządy w księstwie lotaryńskim, zaś po śmierci Jana w grudniu 1470 roku został księciem Lotaryngii i Baru, jak również tytularnym księciem Kalabrii i Gerony (następcą tronów Neapolu i Sycylii oraz Aragonii).
7 sierpnia 1471 roku dokonał uroczystego wjazdu do swojej lotaryńskiej stolicy, Nancy, i w tym samym roku został zaręczony z Anną de France, najstarszą córką Ludwika XI króla Francji, która była jeszcze w wieku niemowlęcymXI, do zaślubin jednak nie doszło z uwagi na przedwczesną śmierć Mikołaja. Niektórzy twierdzą, że młody książę został otruty na rozkaz króla Francji, który obawiał się sojuszu lotaryńsko-burgundzkiego.
W 1469 roku król Ludwik XI nadał Annie i Mikołajowi wicehrabstwo de Thouars. W 1472 roku Mikołaj zerwał sojusz francuski i zbliżył się do księcia Burgundii, który obiecał mu swoją córkę i następczynię, za co wicehrabstwo został skonfiskowane.
27 lipca 1473 roku w miejscu jego narodzin na zamku w Nancy. Spoczął w kościele św. Jerzego w Nancy.
Nigdy sie nie ożenił, ale miał nieślubne dzieci z nieznanymi kobietami:
Małgorzatę (Marguerite) bastard de Calabria, która poślubiła Jana IV de Chabannes (urodzony w 1462 roku, zmarł w 1503 roku), hrabiego Dammartin.
Jan "Bastard Kalabryjski (de Calabre)" (zmarł 4 marca 1505 roku), porucznik generalny andegaweńskich wojsk w Aragonii, hrabia de Briey, porucznik generalny Neapolu i Sycylii,
Aubert "Bastard Kalabryjski (de Calabre)", senior de Essey,
"Bastarda Kalabryjska (de Calabre)", żona Jan d'Ecosse (Szkocki), być może tożsamy z Janem Stewartem (urodzony między 1445 a 1460 rokiem, zmarł 21 września 1523 roku), bastardem króla Szkocji Jakuba II, senior de Sticks i de Ballechin,
Joanna "Bastarda Kalabryjska (d'Abancourt)", żona: Achillesa "Bastarda de Beauvau", wielkiego ochmistrza dworu lotaryńskiego, bastarda Jana IV, pana Beauvau.
Śmierć Mikołaja I zakończyła panowanie dynastii Andegawenów. Mikołaj I zmarł nie pozostawiając potomstwa, które mogło by prawnie przejąć dziedzictwo. Stany Generalne Lotaryngii zaproponowały dziedzictwo Mikołaja I, księżnej Jolancie, wdowie po hrabim Fryderyku II lotaryńskim. Jolanta jednakże po przejęciu schedy abdykował na rzecz swego syna Rene, który przybrał imię Rene II.
Pochowany w Nancy w katedrze Saint-Georges.
Żródła:
"WALEZJUSZE"- autor: Przemysław Jaworski - 2018
Nicolas de Lorraine w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
Mikołaj I Andegaweński w "Wikipedii"
Mikołaj I Andegaweński tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
09-01-2021