Jank Janczykowicz Hiczyński z Jičina herbu Odrowąż (urodzony około 1405 roku, zmarł w 1476 roku)

Około 1391 roku poślubił Elżbietę z Pilczy herbu Topór (urodzona około 1372 roku, zmarła w Krakowie na Wawelu, 12 maja 1420 roku), córki Ottona z Pilczy herbu Topór wojewody sandomierskiego i starosty wielkopolskiego i Jadwigi z Melsztyńskich herbu Leliwa, córki Jana z Melsztyna i Książa herbu Leliwa.

Najpewniej po 9 maja 1389 roku Elżbieta został porwana i zaślubiona przez śląskiego rycerza i tenutariusza kruszwickiego Wisła Czambora. Król Władysław II Jagiełło wysłał jej na ratunek Jana z Jičina, pana z Kravař, który przed 14 grudnia 1390 roku uwolnił Elżbietę.

Wkrótce po uwolnieniu Elżbiety przez Jana z Jičina, otrzymawszy błogosławieństwo od króla, poślubił Elżbietę z Pilczy. Wiseł po uwolnieniu go latem 1392 roku z Przedecza, gdzie był więziony przez Bartosza z Odolanowa, zaczął upominać się o swą małżonkę. Zapewne pod koniec 1393 roku Jičiński mając zgodę króla, zasadził się na Wisła w Krakowie. Gdy Czambor wychodził z łaźni, 12 kuszników Jičinskiego zastrzeliło go. W 1395 roku zmarł Jičiński i Elżbieta ponownie została wdową.


Żródła:

Elżbieta Granowska - Jank Janczykowicz Hiczyński z Jičina w "Wikipedii"