Piotr Pawłowicz Albedyński (urodzony w Moskwie, 4 września 1826 roku, zmarł w Warszawie, 19 marca 1883 roku)
Syn Piotra Sergiejewicza Albedyńskiego i Natalii Kiriłłownej Princes Bagration, córki Kirilla Aleksandrowicza Prince Bagration-Kartli.
Szef sztabu gwardii w okręgu petersburskim od 1865 roku, generał-lejtnantem i adiutant od 1866 roku, gubernator Inflant, Estonii i Kurlandii i zostaje dowódcą Ryskiego Okręgu Wojskowego od 1866 roku do 29 września 1870 roku, rosyjski gubernator generalny na Litwie i generał-gubernator wileńskim oraz guberni: wileńskiej, kowieńskiej i grodzieńskiej i dowódcą Wileńskiego Okręgu Wojskowego od 22 lipca 1874 roku do 18 maja 1880 roku, generał-gubernator Królestwa Polskiego i dowódca wojsk Warszawskiego Okręgu Wojskoweg od 18 maja 1880 roku do 19 marca 1883 roku, członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego od 1 stycznia 1881 roku do 19 marca 1883 roku, generał-major od 1860 roku do 1878 roku, generał rosyjskiej kawalerii od 1878 roku.
W listopadzie 1862 roku poślubił Aleksandrę Siergiejewną księżną Dołgoruk (urodzona 18 listopada 1834 roku, zmarła w Cannes, 30 sierpnia 1913 roku), druhna honorowa cesarzowej Marii Aleksandrownej, faworytę cesarza Aleksandra II, damę stanu, dama Zakonu św. Katarzyny, córkę księcia Siergieja Aleksiejewicza Dołgoruka, szambelana i Marii Aleksandrownej Gräfiny Apraksin, córki Alexandra Iwanowicza Grafa Apraksin.
Służbę wojskową rozpoczął od 2 sierpnia 1843 roku w Pażierskim korpusie. Następnie w Lejb wstąpił do gwardii konnej, gdzie kontynuując służbę, otrzymał rangę porucznika (6 grudnia 1844 roku), później sztabs-rotmistrza (21 kwietnia 1848 roku) i od 30 sierpnia 1848 roku rotmistrza. W 1849 roku wziął udział w tłumieniu węgierskiego powstania narodowego. 4 listopada 1852 roku wyznaczony dowódcę szwadronu. 25 czerwca 1853 roku zostaje adiutantem naczelnego wodza. Od lutego do maja 1854 roku działa w Witebskiej guberni rekrutując mężczyzn do wojska.
Z nadejściem Krymskiej wojny, 20 września otrzymuje stopień pułkownika, i został wydelegowany do dyspozycji głównodowodzącego lądowymi i morskimi siłami w Krymie księcia Mienszykowa i bierze czynnie udział w wojskowych działaniach; w Sjewastopolu podczas nieprzyjacielskich bombardowań i odpiera nieprzyjacielskie ataki na miasto. W bitwie pod Inkiermanom, 24 października 1854 roku, został ciężko ranny w głowę, za co otrzymał 31 marca 1856 roku za męstwo - złoty bagnet z napisem "Za odwagę". Następnie zostaje wysłany do Orenburgu z manifestem do imperatora Aleksandra II.
W 1856 roku został wydelegujemy do Paryża, z misją do rosyjskiego pełnomocnika na paryski kongres pokojowy - do generała-adiutanta księcia A. F. Orłowa i potem do francuskiego cesarza Napoleona III z orderem od cesarza Aleksandra II - św. Andrzeja. W zamian za misję otrzymał od Napoleona III - oficerski krzyżem orderu Legii Honorowej. Od cesarza Aleksandra za pomyślność misji otrzymał w nagrodzę order św. Stanisława 2-j klasy (16 kwietnia 1856 roku) i został zaproszony do Moskwy na koronację. Następnie znowu zostaje wysłany do Paryża w charakterze korespondenta wojskowego ministerstwa przy rosyjskim poselstwie. Za misję, 29 września 1857 roku otrzymuje order św. Władzimierza 4-j klasy.
Albedyński, według generała Zalesowa, za blisko zbliżył się do cesarzowej Eugenii, za co został w 1858 roku odwołany do Rosji. Wrócił do Rosję, 27 września i 17 kwietnia 1860 roku otrzymał dowództwo gwardii konnej pułku grenadierów. 4 maja 1862 roku otrzymuje rangę generała-majora. Następnie 4 stycznia 1865 roku przejmuje dowództwo pułku gwardii huzarskiej. Wyznaczony przez naczelnika sztabu wojsk gwardii i Petersburskiego wojskowego okręgu. 27 marca następnego roku Albiedinskij wyznaczony został generałem-adiutantem i 9 października, generałem-lejtnantem. Następnie został generałem-gubernatorem Inflandzkim, Estońskim i Kurlandzkim i dowodzą wojskowym ryskiego okręgu wojskowego od 29 września 1870 roku.
Za zasługi na rzecz caratu otrzymał order Orła Białego. 22 lipca 1874 roku do 1880 roku był generałem-gubernatorem Wileńskim, Kowieńskim i Grodzieńskim oraz dowodzą wojskowego okręgu wileńskiego. 16 kwietnia 1878 roku został generałem kawalerii.
Nie posiadając ani wojskowego wykształcenia, ani szczególnych wojskowych zalet, Albiedinskij swoją wojskową karierą zawdzięcza głównie, swojej powierzchownością i związkami z dworem cesarskim. Doskonale przyswoiwszy sobie wojskową służbę w pokojowych czasach, posiadając prosty zdrowy rozsądek i humanitarne serce - przejawiał wielką troskliwość o żołnierzach, za co miał dużą popularności wśród nich. Służba Albiedinskogo jest zaznaczona szczególną troskliwością o wychowanie i bojowe przygotowanie żołnierzy.
18 maja 1880 roku został warszawskim generałem-gubernatorem i dowodzącą wojskomym warszawskiego okręgu wojskowego, a 1 stycznia następnego roku został wyznaczony na członka Radej Państwa.
Wśród otrzymanych orderów otrzymał order św. Stanisława 1-go stopnia (30 sierpnia 1864 roku), order św. Anny 1-go stopnia (7 lipca 1867 roku), order św. Aleksandra Newskiego (24 czerwca 1875 roku), order św. Władimira 1-go stopnia (15 maja 1883 roku).
Zmarł w Warszawie, pochowany został na kazańskim cmentarzu w Carskim Siole.
Z żoną Aleksandrą Siergiejewną Dołgorukow, miał troje dzieci:
Maria Piotrowna Albedyńska (urodzona w 1863 roku, zmarła w 1928 roku), żona: Fiodora Płatonowicza Czichaczowa (urodzony w 1859 roku, zmarł 5 lutego 1905 roku), doktor mineralogii i geologii Uniwersytetu w Heidelbergu,
Olga Piotrowna Albedyńska (urodzona w 1865 roku, zmarła w 1953 roku),
Aleksander Pietrowicz Albedyński (urodzony w 1868 roku, zmarł w 1959 roku).
Z pozamałżeńskiego związku z Evdokia Petrovna Rostopchina (urodzona w Moskwie, 23 grudnia 1811 roku, zmarła w Moskwie, 3 grudnia 1858 roku), córki Piotra Wasiljewicza Suszkowa, radcy stanu i Darii Iwanownej Pashkoff (Paszkowej), córki Ivan Alexandrovich Pashkoff (Paszkowa), właściciela Beloretsk.
Hipolit Pietrowicz Albedyński (urodzony około 1845 roku, zmarł około 1913 roku), zmarł bezpotomnie,
Żródła:
Piotr Albedyński "w Wikipedii"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
Petr Pavlovich Albedinski w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
29-06-2026
25-03-2025
11-01-2024