Hołowczyńscy - ród kniaziowski (książęcy) pieczętujący się herbu Łabędź, a biorący swoje nazwisko od Hołowczyna, położonego nad Wabiczem wpadającym do Druci w Powiecie Mohylewskim, gałąź Rurykowiczów książąt starodubowskich, linii książąt Rapałowskich, wymarli w XVII stulecia
Protoplastą kniaziów Hołowczyńskich był kniaź Matwiej Mikitynicz (zmarł w 1539 roku), który przybył do Polski w orszaku królowej Heleny z książąt moskiewskich - żony króla Aleksandra Jagiellończyka osiedlił się na początku XVI wieku na terenach Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1502 roku był namiestnikiem kniażyckim i teteryńskim. Według Niesieckiego pochodził on od książąt siewierskich z dynastii Rurykowiczów. Książęta Mikitynicze-Hołowczyńscy pisali się czasem także jako kniaziowie Rapałowscy na pamiątkę bliskiego pokrewieństwa z tymi ostatnimi.
Ród wygasł w linii męskiej na księciu Mikołaju, który zmarł w 1658 roku.
Żródła:
Hołowczyńscy w "Wikipedii"
Łabędź (herb szlachecki) w "herbarz Michała Czechowskiego"
Polskie rody książęce w "Wikipedii"
Rody senatorskie