Jełowiccy - polski ród szlachecki pochodzenia ruskiego o tradycjach kniaziowskich. Nazwisko wzięli od dóbr Jałowicze (Jełowicze) na Wołyniu, gdzie wzmiankowani w 1528 roku (Metryka Litewska). Wyznanie prawosławne (do 2 połowa XVII wieku) i katolickie.
Jełowiccy używali herbu własnego, zwanego Jełowicki, rodzina kniaziowska pochodząca od książąt perejesławskich, będących najpewniej smoleńską gałęzią, Rurykowiczów, jedna z najstarszych na Wołyniu.
Nazwisko pochodzi od miejscowości Jełowicze i jest jednym z najstarszych, w pełni ukształtowanym nazwiskiem wołyńskim już w początkach XV wieku, dowodzącym posiadanie dziedzicznego (alodialnego) posiadania włości Jełowicze od około polowy XIV wieku (N. Jakowenko) i tak np. dokumenty Paszka Jełowickiego z roku 1420. używają już w pełni ukształtowanego nazwiska co, biorąc pod uwagę tereny Rusi, jest okresem bardzo wczesnym.
Drugi człon nazwiska - "Bożeniec" jest nazwą miejscowości położoną w bezpośrednim sąsiedztwie Jełowicz (a nie jak twierdzi N. Jakowenko od imienia hipotetycznego przodka rodu: - Bożati).
Odmianą herbu Jełowicki jest herb Oginiec vel Brama książąt Ogińskich i Puzynów, a odmiana polega na rozwidleniu krzyża na belce bramy; wspólnota herbu świadczyłaby o wspólnym pochodzeniu od książąt smoleńskich. Wizerunki obu herbów nie uległy polonizacji.
Pod koniec XV wieku Jełowicze przeszły w posiadanie kniaziów Kropotka-Jełowickich, również pochodzących od książąt smoleńskich i według Zygmunta Luby - Radzimińskiego stanowiących inną gałąź Jełowickich, a według J. Wolffa zupełnie niezależną rodzinę kniaziowską.
Żródła:
Jełowicki (herb szlachecki) w "Wikipedii"
Jełowiccy w "WikipediA"