Olelkowicze-Słuccy - ród kniaziowski na Litwie wywodzący się z rodu Giedymina. Wygasł w XVII wieku.
Protoplastą rodu był książę kijowski Włodzimierz, syn wielkiego księcia litewskiego Olgierda i Marii Witebskiej. Od XV wieku Olelkowicze-Słuccy należeli do najbogatszych rodzin bojarskich Wielkiego Księstwa Litewskiego. Trzon ich majętności stanowiły księstwa słuckie i kopylskie.
Początkowo dążyli do zbliżenia Wielkiego Księstwa Litewskiego z Wielkim Księstwem Moskiewskim. Później próbowali pozbawić władzy Jagiellonów na Litwie i sami zasiąść na tronie. Kres tym zamiarom przyniósł w 1481 roku król Kazimierz IV Jagiellończyk, który skazał księcia Michała Olelkowicza za zdradę stanu na śmierć. Od XVI wieku za panowania ostatnich Jagiellonów za sprawą księcia Jerzego Semenowicza popierali unię polsko-litewską. Należeli do protektorów prawosławia.
Ostatnim męskim przedstawicielem Olelkowiczów-Słuckich był książę Jan Szymon (zmarł w 1592 roku). Ostatnią przedstawicielką rodu była zmarła bezpotomnie w 1612 roku Zofia z Olelkowiczów Radziwiłłowa, pierwsza żona Janusza Radziwiłła.
Żródła:
Olelkowicze-Słuccy w "Wikipedii"
Polskie rody książęce w "Wikipedii"
Rody senatorskie