Rużyńscy - ród kniaziowski (książęcy) herbu własnego, najprawdopodobniej pochodzenia litewskiego, który wziął swoje nazwisko od Rużyna koło Kowla.
Teodor Narbutt za protoplastę kniaziów Rużyńskich uważał Aleksandra Narymuntowica - prawdopodobnie najstarszego syna księcia Narymunta Gleba Giedyminowicza, który to pogląd funkcjonuje do dziś w historiografii.
Kniaziowie Rużyńscy władali także Rużynem, położonym w powiecie skwirskim nad rzeką Rastawicą, który z pewnością nie był ich pierwotnym gniazdem, albowiem nazwa ta powstała wskutek przezwania przez kniazia Mikołaja Ostafiejewicza dóbr Szczorbów Nowym Rużynem.
Ostatni znani kniaziowie Rużyńscy są znani z XVII-wiecznych dokumentów.
Członkowie rodu:
Roman Rużyński (urodzony w 1575 roku, zmarł w 1610 roku), syn Kyryka - rotmistrz królewski, hetman wojska Dymitra Samozwańca II.
Żródła:
Rużyńscy w "Wikipedii"
Polskie rody książęce w "Wikipedii"
Rody senatorskie