Odmiana herbu zatwierdzona w 1821 roku przez senat Królestwa Polskiego
Inny wariant tej odmiany herbu
Odmiana herbu zatwierdzona w 1882 roku w Rosji
Woronieccy lub Korybut-Woronieccy - ród książęcy pochodzący od Rurykowiczów, pieczętujący się herbem Korybut, będący gałęzią kniaziów Nieświckich. Dzielili się na dwie główne linie - jedną (wymarłą około 1621 roku) i drugą - żyjącą do dnia dzisiejszego. Jeden z kniaziów Woronieckich używał także nazwiska Trysteński, które pochodziło od posiadanych dóbr. Pochodzili z wygasłych książąt Wiśniowieckich i Zbaraskich, którego protoplastą był Korybut brata króla Władysława Jagiełły a syna wielkiego księcia litewskiego Olgierda, zatwierdzeni w dostojeństwie książęcej w Austrii w 1805 roku, a w Królestwie Polskiem w roku 1844 i 1852. Woronieccy pochodzili od księcia Fiodora Zbaraskiego, potomka wielkiego księcia Giedymina. Jego synowie - Stefan i Jurij Fiodorowicz, właścicieli majątków na Woroniec, od którego przyjęli nazwisko Woronieckich. Syn pierwszego, Mateusz został stolnikiem w Kijowie; drugi syn: Jerzy - kapelanem króla Polski Stefana Batorego, Stefan Szymon-Alexander - biskupem kijowskim, Antoni Woroniecki - pisarz polskiego z czasów króla Stanisława Augusta, który w 1784 roku potwierdził tytuł książęcą w Polsce. Jego synowie, Jeremiasza, Józefa i Maria-Ewarysta w 1844 roku uznano godność książęcą. Pułkownik Andrzej Woroniecki (urodzony w 1766 roku) - Heraldyka polska nie przyznała tytułu książęcego. Główne gałęzie rodu: Gałąź podlaska, Gałąź lubelska, Gałąź płocka, Gałąź galicyjska.