herb Kraśnicki Hrabia

Blazon: Juliusz Karol Ostrowski blazonuje herb następująco: Na tarczy pięciodzielnej w polu I srebrnym, w prawo u góry - zielona gałązka o trzech zielonych listkach, jednym srebrnym i jednym czerwonym pomiędzy dwoma czerwonymi pasami w lewo ukośnymi; w II czerwonym - topór srebrny z brunatną rękojeścią (Topór); w III czerwonym - trójząb srebrny (powinny być trzy strzały) na barku półksiężyca (Kozieł); w IV złotym - brunatna żubrza głowa (Wieniawa); w V błękitnym nad dwiema złotymi trąbami złączonymi wylotem, jakby podkowę tworząc razem, krzyż kawalerski złoty (Jastrzębiec z trąbami zamiast podkowy). Nad koroną hrabiowską trzy hełmy ukoronowane: w pierwszym dwa listki: biały i czerwony, każdy z różą barwy przeciwnej na końcu; w drugim gołąb czarny o złotym dziobie i nogach; w trzecim topór ostrzem prosto. Labry boczne czerwone podbite srebrem, środkowe błękitne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki: Herb nadany został 23 czerwca 1821 przez cesarza austriackiego Franciszka I wraz z dziedzicznym tytułem hrabiego Antoniemu Karsznickiemu, podkomorzemu austriackiemu, rotmistrzowi i szambelanowi, członkowi stanów galicyjskich.

Polski herb hrabiowski, nadany w zaborze austriackim.

Rodzina Karśnickich: Karśniccy (Karszniccy) z Wielkich Karsznic w łęczyckim o przydomku Sasin, którym w osobie Antoniego Karśnickiego nadany został powyższy herb, mieli zaliczać się do Leliwitów i być jednego pochodzenia z Granowskimi (pisali się z Karśnic i z Granowa). W poczcie szlachty galicyjskiej i bukowińskiej z 1857 roku nobilitowany Antoni Karśnicki figuruje jako hrabia herbu Leliwa.

Herbowni: Kraśnicki (hrabiowie), (Karsznicki).


Żródła:

herby Polskie


Herby Polskie


Herby Polskie


"Herbarz Polski - od średniowiecza do XX wieku" - Tadeusz Gajl


Herby szlachty śląskiej


Herby szlachty kaszubskiej


herby szlachty polskiej


herb szlachty pruskiej


herb Kraśnicki Hrabia w "Wikipedii"