herb Macewicz

Inna nazwa: Macewicz I, Piotrowicz, Leliwa odm.

Polski herb szlachecki, według Bonieckiego odmiana herbu Leliwa.

Blazon: Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego: W polu błękitnym - pod krzyżem złotym - półksiężyc złoty a nad nim takaż sześciopromienna gwiazda. Nad hełmem w koronie ogon pawi.

Seweryn Uruski nazywa ten herb Piotrowicz. Według niego ma się on znajdować na owalnej tarczy, krzyż w nim jest kawalerski, a nad tarczą w hełmie ma być sama korona szlachecka.

Wiktor Wittyg zamieścił grafikę, na której krzyż w herbie jest zaćwieczony na gwieździe.

Najwcześniejsze wzmianki: Opisywany jako odmiana przez Bonieckiego, Ostrowski wprawdzie pisze, że jest to odmiana, ale nie precyzuje jakiego herbu.

Rodzina Macewiczów: Boniecki wspomina Mikołaja Macewicza w 1505 roku (zapisał plac w Mejszagole na altarię). Maciej z bratem i Bohdan mieli być współdziedzicami Wielon, a Bernard Macewicz - Wilkij na Żmudzi w 1528 roku. Łukjan, rządca wielohorodzki księcia Zasławskiego w 1546 roku. Kazimierz, horodniczy lidzki w 1732 roku podpisał z województwem wileńskim elekcję Stanisława Leszczyńskiego. Antoni podpisał z powiatem oszmiańskim konfederację litewską 1764 roku. Michał Piotr z Macewiczów Macewicz, namiestnik grodzki żytomierski w 1752 roku. Krzysztof, ziemianin żmudzki w 1703 roku.

Macewiczowie na Litwie używali też innych herbów: Dryja (powiat rosieński i upicki), Rogala (powiat lidzki), Waga. Seweryn Uruski wspomina Macewiczów vel Mocewiczów herbu Machwicz (województwo wileńskie) i herbu Sas (w Galicji). Król Stanisław August sekretnie nobilitował w 1781 roku i nadał podobny herb (Macewicz II) jednej rodzinie Macewiczów.

Macewicz (nie wiadomo którego herbu) - chorąży wojsk rosyjskich, wzięty w niewolę za udział w powstaniu styczniowym został rozstrzelany 18 czerwca 1863 roku w Mohilewie nad Dnieprem; brat powyższego rozstrzelany tego samego dnia.

Herbowni: Macewicz.

Odmiany herbu:

herb Macewicz II

Inna nazwa: Leliwa odm., Piotrowicz cz. Leliwa odm.

Blazon: Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego: W polu zielonym półksiężyc srebrny z takąż gwiazdą między rogami, na której zaćwieczony krzyż kawalerski tejże barwy. Klejnotu brak.

Polski herb szlachecki z nobilitacji, według Bonieckiego i Konarskiego odmiana herbu Leliwa.

Najwcześniejsze wzmianki: Herb nadany został przez króla Stanisława Augusta w nobilitacji sekretnej 20 stycznia 1781 roku w Warszawie subdelegatowi grodzkiemu latyczowskiemu Janowi Macewiczowi wraz z synami Mikołajem, Józefem i Piotrem (subdelegatem grodzkim włodzimierskim), a także jego bratankom Janowi, Antoniemu, Franciszkowi i Mikołajowi, synami Andrzeja. Ostrowski podaje inną datę nobiltacji: 1764 lub 1765 rok.

Rodzina Macewiczów: Jan Macewicz, syn Andrzeja miał mieć synów: Sozonta i Hilarego. Nicefor Onufry, syn Sozonta z synem Jerzym Stanisławem i Jan Ksawery, syn Hilarego z synami: Ksawerym, Julianem, Ludwikiem, Janem i Ignacym Gustawem wylegitymowali się ze szlachectwa w guberni kijowskiej w 1838 i 1847 roku. Synowie Ignacego Gustawa: Gustaw, Juliusz i Ksawery mieli wylegitymować się w 1891 roku. Pius z synem Józefem, Rozalia i Józefa - córki Józefa, wnuki Jana wylegitymowani ze szlachectwa w 1844 roku w guberni podolskiej.

Herbowni: Macewicz.


Żródła:

herby Polskie


Herby Polskie


Herby Polskie


"Herbarz Polski - od średniowiecza do XX wieku" - Tadeusz Gajl


Herby szlachty śląskiej


Herby szlachty kaszubskiej


herby szlachty polskiej


herb szlachty pruskiej


herb Macewicz w "Wikipedii"