Albrecht [III] Nikloting (urodzony około 1338 roku, zmarł w Schwerin, między 31 marca a 1 kwietnia 1412 roku) herb

Syn Albrechta II "Wspaniałego, Wielkiego" Nikloting, księcia Meklemburgii, księcia Szwerynu i Eufemii Eriksdotter Folkung Szwedzkiej, córki Eryka Magnussona Folkung, księcia Södermanland.

Król Szwecji i książę Finlandii jako Albrecht od 15 lutego 1364 roku do 24 lutego 1389 roku, tytularny król Szwecji i tytularny książę Finlandii od 24 lutego 1389 roku do 1405 roku, hrabia Schwerin-Wittenburg jako Albrecht I od 14 stycznia 1357 roku do między 31 marca a 1 kwietnia 1412 roku, książę Meklemburgii na Schwerinie jako Albrecht III od 24 kwietnia 1383 roku do między 31 marca a 1 kwietnia 1412 roku, pan Gotlandii od 1397 roku do 1399 roku.

Poślubił w 1359 roku (kontrakt z Wismar, 12 października 1352 roku) Richarde von Hagen-Schwerin-Wittenburg (urodzona w 1347 rok, zmarła w Sztokholmie, między 23 kwietnia a 11 czerwca 1377 roku), córkę Ottona I von Hagen, hrabiego Schwerin-Wittenburg i Mathilde Nikloting von Werle, córki Johanna III Nikloting, hrabiego Werle-Goldberg. W Schwerinie, 12 lub 13 lutego 1396 roku Agnes II Welf von Braunschweig-Lüneburg-Wolfenbüttel (urodzona w Wolfenbüttel, Braunschweig-Lüneburg, między 1360 a 1365 rokiem, zmarła między 1 sierpnia 1430 roku a 22 grudnia 1434 roku), córkę Magnusa II "Torquatus (Naszyjnik)" Welfa, księcia Brunszwik-Wolfenbüttel i Brunszwik-Lüneburg i Katarzyny Ballenstedt Askańskiej Anhalt-Bernburg, córki Bernharda III Ballenstedt Askańczyka, księcia Anhalt-Bernburg.

Był drugim synem księcia meklemburskiego Albrechta II "Wielkiego" i jego żony Eufemii, siostry króla Szwecji Magnusa II Erikssona.

W 1364 roku wybrany królem Szwecji, na co nie zgodziła się większość szlachty. Został koronowany na króla Szwecji Albrecht w Uppsali 18 lutego 1364 roku. W efekcie siłą zagarnął tron, powołując się na prawa jego matki.

Wyjątkowo niepopularny władca. Znienawidzony zwłaszcza w Finlandii, po ograniczeniu praw Finów i pozbawieniu szlachty fińskiej majątków. Wprowadził poddaństwo wśród chłopów. W 1374 roku w Finlandii wybuchło powstanie. Chłopi zabijali nowo zamieszkałą szlachtę (w majątkach zagarniętych przez Albrechta). Powoli tracił kontrolę nad Królestwem Szwecji. Był niepopularny wśród swojego wojska. Spokój przywrócił szwedzki możnowładca Bo Jonsson Grip.

W 1379 roku zastąpił swojego ojca jako wspólnik Albrecht III książę Meklenburgii.

W 1384 roku, dwa lata przed swoją śmiercią Grip spisał testament. Przekazywał w nim wszystkie zamki i zastawy stanom szwedzkim, a zarząd powierzał specjalnej komisji złożonej z możnowładców świeckich i duchownych. Wykonanie tego testamentu stało się bezpośrednią przyczyną konfliktu między królem Albrechtem, który starał się obalić jego postanowienia pod pozorem obrony interesów wdowy po zmarłym, Małgorzaty Dume, i jego poddanymi.

Tak napięta sytuacja doprowadziła do tego, że już w 1387 roku opozycyjnie nastawieni możnowładcy szwedzcy rozpoczęli negocjacje z królową Danii i Norwegii Małgorzatą I. Doprowadziły one w marcu 1388 roku do podpisania układu w Dalaborg nad jeziorem Wener, w którym poddawali się pod jej protekcję i czynili z niej wykonawczynią testamentu Bo Jonssona Gripa. Oznaczało to jawny bunt przeciw władzy Albrechta. Zakończył się on zwycięstwem opozycji szwedzkiej wspieranej przez wojska duńsko-norweskie nad niemieckimi oddziałami króla w decydującej bitwie 24 lutego 1389 roku pod Falköping, a sam Albrecht dostał się do niewoli. Zdeterminowany jako król Szwecji w 1389 roku, był więziony przez Małgorzatę królową Danii od 24 lutego 1389 roku do 26 września 1395 roku.

Kolejne 6 lat spędził uwięziony na zamku Lindholm w Skanii. Dopiero 26 września 1395 roku zawarto za pośrednictwem Hanzy porozumienie między Albrechtem a Małgorzatą I. W zamian za odzyskanie wolności obiecywał on wypłacenie 60.000 grzywien okupu. Hanza w zamian za poręczenie wypłaty w ciągu 3 lat, otrzymywała w zastaw Sztokholm od Albrechta. Jeżeli po upływie okresu poręczenia Małgorzata nie otrzymałaby całości sumy, Hanza miała przekazać jej to miasto. Formalnie abdykował jako król Szwecji w 1405 roku.

Albrecht został pochowany w klasztorze cystersów w Doberanie.


Żródła:

Albrecht Meklemburski w "Wikipedia"


ALBRECHT von Mecklenburg w "Medievan Lands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


ALBRECHT von Mecklenburg w "Medievan Lands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Albrecht III von Mecklenburg w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Albrecht III. von Mecklenburg-Schwerin w "Geneagraphie - Families all over the world" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

25-02-2021

24-02-2021