August Wilhelm Hohenzollern (urodzony w zamku berlińskim, 9 sierpnia 1722 roku, zmarł w zamku Oranienburg, 12 czerwca 1758 roku) herb

Syn Fryderyka Wilhelma I "Króla Sierżanta" Hohenzollern, margrabiego-elektora Brandenburgii, króla w Prusach, księcia de Neuchâtel, ksiecia-elektora Brandenburgii i Zofii Doroty Welf Hanowerskej, córki Jerzego I Welf Hanowerskiego, króla Wielkiej Brytanii.

6 stycznia 1742 roku w Białej Sali zamku berlińskiego poślubił Ludwikę Amalię Welf (urodzona w pałacu Bevernschen Schloße w Wolfenbüttel, 29 stycznia 1722 roku, zmarła w pałacu Książęcym (Prinzlichen Palais), 13 stycznia 1780 roku), córkę Ferdynanda Albrechta II Welf, księcia Brunszwiku i Antoniny Amalii Welf, córki Ludwika Rudolfa Welf, księcia brunszwickiego na Wolfenbüttel.

Młodszy brat króla Fryderyka II "Wielkiego".

August Wilhelm był drugim synem wśród czternaściorga dzieci Fryderyka Wilhelma I i Zofii Doroty Hanowerskiej, z których czworo zmarło w wieku dziecięcym. Był poniekąd przeciwieństwem swego starszego brata - Fryderyka: wysoki, przystojny, męski, zawadiaka, sympatyczny i kobieciarz. U szczytu konfliktu brata Fryderyka z ojcem, ojciec poważnie rozważał nad przekazaniem korony swemu ulubieńcowi omijając knąbrnego Fryderyka. Aczkolwiek do tego nie doszło.

Nie będąc następcą tronu August Wilhelm był predestynowany dla kariery wojskowej. Gdy miał osiem lat, ojciec podarował mu regiment kirasjerów, a w wieku jedenastu lat został porucznikiem, co podkreśla jego dobry stosunek z ojcem. Po śmierci ojca brat awansował go do rangi generał-majora kawalerii w 1741 roku, później został generałem infanterii. Zdobył uznanie Fryderyka II biorąc udział w pierwszej w latach 1740-1742 i drugiej w latach 1744-1745 wojnie śląskiej.

August Wilhelm krytykował zbliżenie Fryderyka II z Anglią i opowiadał się stanowczo przeciw uderzeniu prewencyjnemu przeciwko Austrii. trzeciej wojnie śląskiej nie udało mu się zapobiec. Wybuchła ona w 1756 roku. Świeżo awansowany August Wilhelm wziął w niej udział, jednakże latem 1757 roku - po niefortunnej bitwie pod Kolinem, kiedy to stracił cztery bataliony - Fryderyk zdymisjonował go ze wszystkich stanowisk.

Jako młodszy syn królewski nie był pretendentem do tronu, choć był ulubieńcem ojca. W 1732 roku na mocy traktatu trzech czarnych orłów miał zostać księciem Kurlandii i Semigalii na wypadek wygaśnięcia rodu Kettlerów. W 1731 roku został z ramienia ojca namiestnikiem Pomorza, zaś w 1744 roku otrzymał od bezdzietnego starszego brata tytuł księcia Prus (Prinz von Preußen), oznaczający przewidywanego następcę pruskiego tronu.

Jak wszyscy męscy potomkowie z dynastii służył w armii pruskiej, w 1741 roku został awansowany do stopnia generała majora, a w 1756 roku uzyskał stopień generała.

Brał udział w bitwie pod Kolinem w 1757 roku, podczas której skompromitował się jako dowódca i został zdymisjonowany przez starszego brata.

Starszy brat jego, król Fryderyk II trzymał go z dala od polityki, a nawet nie chciał przydzielić mu bardziej odpowiedzialnych funkcji w wojsku. Zmusił go za to do poślubienia siostry swej żony, by August Wilhelm spłodził potomstwo równoważne w prawach i randze temu, do których sam się nie kwapił. August Wilhelm nie chciał pogodzić się z rolą genetycznego surogata, aczkolwiek się ugiął: poślubił podsuniętą kandydatkę w 1742 roku, ale miał również liczne afery, czego wcale nie ukrywał. Chęć rozwiązania swego małżeństwa i poślubienia młodziutkiej wówczas dwórki Sophie Marie von Pannwitz w 1746 roku odbijała się negatywnie na jego stosunkach z dworem królewskim.

W 1744 roku, gdy stało się jasne, iż Fryderyk II własnego następcy mieć nie będzie, August Wilhelm został mianowany przez brata oficjalnym następcą tronu i otrzymał tytuł "Prinz von Preussen" (książę Prus). Jednakże starszy brat go przeżył, tak więc po bezdzietnej śmierci Fryderyka II królem Prus został pierworodny syn Augusta Wilhelma - Fryderyk Wilhelm.

Urażony zdymisjonowaniem latem 1757 roku August Wilhelm wycofał się do swej rezydencji w Oranienburgu, gdzie ciężko zachorował i umarł rok później, w wieku zaledwie 36 lat.

Zmarł 12 czerwca 1758 roku w zamku Oranienburg i spoczął w podziemiach katedry berlińskiej.

6 stycznia 1742 roku w Białej Sali zamku berlińskiego żoną Augusta Wilhelma została Ludwika Amalia, córka Ferdynanda Albrechta II, księcia Brunszwiku z dynastii Welfów, i jego żony Antoniny Amalii, córki Ludwika Rudolfa, księcia brunszwickiego na Wolfenbüttel, rodzoną siostrą królowej pruskiej Elżbiety Krystyny, oraz Karola I Brunszwickiego, małżonka księżniczki pruskiej Filipiny Szarlotty.

Ludwika Amalia urodziła się 29 stycznia 1722 roku w pałacu Bevernschen Schloße w Wolfenbüttel, a zmarła 13 stycznia 1780 roku w pałacu Książęcym (Prinzlichen Palais) naprzeciwko Arsenału (Cekhauzu) w Berlinie i została pochowana w katedrze berlińskiej.

Ze związku z Luizą Amelią z Brunszwiku-Wolfenbüttel, którą poślubił 6 stycznia 1742 roku mimo braku uczuć, miał czwórkę dzieci:

Fryderyk Wilhelm II (urodzony 25 września 1744 roku, zmarł 16 listopada 1797 roku), król Prus, po nim potomstwo,

Henryk Hohenzollern (urodzony 30 grudnia 1747 roku, zmarł 26 maja 1767 roku), zmarł bezpotomnie,

Wilhelmina Pruska (urodzona 7 sierpnia 1751 roku, zmarła 9 czerwca 1820 roku), żona Wilhelma V Orańskiego (urodzony 8 marca 1748 roku, zmarł 9 kwietnia 1806 roku), stadhouder Niderlandów,

Jerzy Karol Emil (urodzony w 1758 roku, zmarł w 1759 roku).


Żródła:

"KRÓLOWIE PRUSCY"- autor: Przemysław Jaworski - 2018


August Wilhelm Hohenzollern w "Wikipedia"

14-03-2021