Bogusław II Gryfita (urodzony między 1178 a 1184 rokiem, zmarł 23 lub 24 stycznia 1220 lub 1221 roku) herb

Syn Bogusława I Gryfity, księcia szczecińskiego, księcia na Dyminie, księcia na Bardzie, księcia stargardzkiego, księcia na Kołobrzegu, księcia na Kamieniu Pomorskim, księcia na Pyrzycach, księcia na Uznamie, księcia wolińskiegp i Anastazji Mieszkównej Piast, regentki Pomorza Zachodniego, córki Mieszka III "Starego" Piasta, księcia wielkopolskiego, wielkiego księcia krakowskiego.

Książę szczeciński i dymiński od 18 marca 1187 roku do 23 lub 24 stycznia 1220 lub 1221 roku.

Prawdopodobnie około 1208 roku poślubił Mirosławę Sobiesławównę (urodzona w okresie około 1190 lub 1195 roku, zmarła po 18 maja 1233 roku), regentke wołogoską, córkę Mściwoja I Sobiesławica, księcia Pomorza Gdańskiego i Świnisławy Piastównej.

W chwili śmierci ojca w 1187 roku - Bogusław i jego młodszy brat, Kazimierz nie osiągnęli jeszcze lat sprawnych, dlatego król Danii Kanut VI ustanowił kuratora księstwa pomorskiego w osobie kasztelana szczecińskiego Warcisława Świętoborzyca, zaś opiekunem książąt uczynił Jaromara I. Jednak rzeczywiste rządy w księstwie do 1208 roku sprawowała ich matka, Anastazja. Rzeczywiste rządy w księstwie (do 1208 roku) sprawowała ich matka, Anastazja, formalnie współrządził (od 1202) księstwem wespół z bratem Bogusławem II (przekazał mu zachodnią część ojcowizny) obaj bracia złożyli w 1202 roku hołd lenny księciu wielkopolskiemu i krakowskiemu Władysławowi "Laskonogiemu", zwrócił się w 1205 roku do niego o pomoc zbrojna celem odparcia ataku Duńczyków - połączone wojska pomorsko-polskie zostały pokonane w otwartej walce, Duńczycy umocnili swoją pozycję na tych terenach (szczególnie po wygranej batalii z margrabiami brandenburskimi) - król niemiecki Fryderyk II uznał ich zwierzchność nad zajętymi ziemiami.

Bogusław II jako wnuk po kądzieli Bolesława "Krzywoustego", od początku panowania po śmierci ojca znalazł się między młotem a kowadłem. Z jednej strony jego władzy zagrażali rosnący w siłę pod rządami Alberchta "Niedzwiedzia" i jego syna Ottona II margrabowie brandenburscy z dynastii Askańskiej. Natomiast z drugiej strony Bogusław zagrożony był przez Silnych Duńczyków pod władzą Kanuta VI , a następnie Waldemara. Kampania Brandenburczyków przeciwko Duńczykom zakończyła się jednak niepowodzeniem w 1198 roku. Bogusław aż do śmierci w 1205 roku Ottona pozostawał pod zwierzchnictwem Brandenburgii. Zapewne złożył kolejny hołd lenny Brandenburczykowi.

Od 1202 współrządził księstwem wespół z bratem Kazimierzem II, któremu przekazał zachodnią część ojcowizny. W tym roku także obaj bracia złożyli przysięgę lenną ówczesnemu władcy Polski, Władysławowi "Laskonogiemu". Papież uznał w tym czasie ponownie zwierzchność metropolii gnieźnieńskiej nad biskupstwem w Kamieniu.

W wyniku podziału księstwa w 1211 roku otrzymał dzielnicę uznamsko-szczecińską, bezskutecznie odpierał ataki Brandenburczyków. Ich najazd skończył się zdobyciem Szczecina w 1214 roku, został odbity przy pomocy duńskiej - efektem tego, było potwierdzenie przez cesarza Ottona IV praw zwierzchnich Danii nad Pomorzem.

Walka o tron w Krakowie nie pozwoliła Laskonogiemu na konsekwentną i skuteczną pomoc swym lennikom. W 1205 roku Duńczycy napadli na Pomorze i na Szczecin. Władysław "Laskonogi" przybył książętom na pomoc, lecz połączone wojska pomorsko-polskie zostały pokonane w otwartej walce. W 1205 roku Szczecin przejściowo został odzyskany, lecz mimo to Duńczycy umocnili się na Pomorzu do tego stopnia, że w 1214 roku cesarz niemiecki musiał uznać zwierzchnictwo duńskie nad Pomorzem. Duńczycy umocnili swoją pozycję na tych terenach, szczególnie po wygranej batalii z margrabiami brandenburskimi, którzy wysuwali również pretensje do zwierzchnictwa nad Pomorzem.

W 1214 roku Bogusław II pozwolił Klasztorowi w Białobokach założyć wieś Koszalin. W wyniku podziału księstwa w 1211 roku otrzymał dzielnicę uznamsko-szczecińską. W 1216 roku Bogusław II złożył hołd królowi Danii Waldemarowi II i z jego rąk otrzymał księstwo pomorskie jako lenno.

Książę Bogusław II zmarł w 1220 lub w 1221 roku. Pochowany został prawdopodobnie w kościele św. Jakuba w Szczecinie.

Prawdopodobnie około 1208 roku ożenił się z Mirosławą, córką Mściwoja I, księcia Pomorza Gdańskiego, z którą miał troje dzieci: dwóch synów i jedna córkę.


Żródła:

Bogusław II w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Bogusław II Szczeciński "POMORZE" - biuletyn informacyjny o Pomorzu Zachodnim - Redaktor Naczelny Grzegorz Chmielecki


GRYFICI "SZKOŁA NAWIGATORÓW - kurs na prawdę"

30-01-2021