Kazimierz VII [IX] Gryfita (urodzony w Wołogoszczy, 22 marca 1557 roku, zmarł w Neuhausen koło Darłowa (Rügenwalde), 10 maja 1603 roku) herb

Syn Filipa I "Pobożnego" Gryfity, księcia szczecińskiego, księcia wołogosko-słupskiego i Marii Wettin, regentki Księstwa wołogosko-słupskiego, córki Jana Wettin, księcia-elektora Saksonii.

Książę darłowski od 9 lutego 1600 roku do 10 maja 1605 roku, książę szczeciński od 1 września do 10 maja 1603 roku, książę bardowski od 9 lutego 1600 roku do 10 maja 1605 roku, książę-biskup kamieniecki od 26 października 1574 roku do 20 czerwca 1602 roku.

Był dziesiątym, najmłodszym dzieckiem, a siódmym synem Filipa I. Urodził się w 1557 roku. Nauki pobierał w Greifswaldzie i Wittenberdze. Od najmłodszych lat przewidziany był na stanowisko biskupa kamieńskiego - przy podziale księstwa w 1569 roku zostało zagwarantowane mu objęcie tego urzędu. Biskupem został w pięć lat później - 26 października 1574 roku.

Wobec objęcia przez starszego brata, Barnima X "Młodszego" Księstwa Szczecińskiego został w 1600 władcą Darłowa i Bytowa. Wobec stale pogarszającego się stanu zdrowia 20 czerwca 1602 roku zrzekł się biskupstwa na rzecz swego bratanka, Franciszka, a sam osiadł w wybudowanej na własne polecenie dwukondygnacyjnej nadmorskiej rezydencji Neuhausen koło Darłowa. W 1603 roku na krótko posiadł prawa do Księstwa Szczecińskiego po śmierci Barnima X, jednak już po kilku tygodniach przekazał je jedynemu żyjącemu jeszcze podówczas bratu Bogusławowi XIII, motywując to swoją chorobą oraz bezżennością.

W 1578 roku wyruszył w podróż do Włoch (był u papieża) i Niderlandów. W trakcie jego panowania Koszalin stał się rezydencją książąt-biskupów. W 1592 roku zbudował zamek w Kazimierzu Pomorskim pod Koszalinem, z którego zrobił swoją rezydencję. Mając 38 lat ciężko zachorował.

Choroba Kazimierza VI opisana została przez nadwornego lekarza książąt, Konstantego Oeslera. Pisał on listy do Barnima XII, a potem do Bogusława XIII. Listy te znajdują się w Archiwum Państwowym w Szczecinie. Na podstawie nich można ustalić, że książę zachorował już w lutym 1603 roku. Doktor Oesler wyruszył do Darłowa, gdzie wówczas książę przebywał, jednak mimo jego wysiłków choroba robiła postępy i książę zmarł.

Stan zdrowia księcia systematycznie się pogarszał z powodu jego hulaszczego trybu życia i alkoholizmu, szczególnie po 1595 roku. W 1596 roku książę przebywał na kuracji w Cieplicach, a po powrocie związał się ze swoją pielęgniarką, córką patrycjusza kołobrzeskiego - Katarzyną Froelich [Froreich]. Związany był z nią do końca swojego życia.

Zmarł 10 maja 1605 w Neuhausen koło Darłowa (Rügenwalde), cierpiąc na kamicę nerkową, schorzenia dróg żółciowych oraz zapalenie płuc. Jego zwłoki zostały przewiezione przez bratanka, Jerzego II do Szczecina, gdzie spoczęły w drewnianym sarkofagu w krypcie kościoła zamkowego pw. św. Ottona 20 czerwca 1605 roku. Spadkobiercą Darłowa i Bytowa został Bogusław XIII.


Żródła:

"Gryfici książęta Pomorza Zachodniego" - Kazimierz Kozłowski, Jerzy Podralski.


Kazimierz VI "POMORZE" - biuletyn informacyjny o Pomorzu Zachodnim - Redaktor Naczelny Grzegorz Chmielecki


Kazimierz VII w "Wikipedia"


Kasimir IX. von Pommern w "WORLDHISTORY - Personen der Werltgescichte" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Kazimierz VII of Pomerania (Griffins) w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

28-03-2021