Charles Pierre François Augereau (urodzony w Paryżu, 21 października 1757 roku, zmarł w La Houssaye, Eure, Górna Normandia, 12 czerwca 1816 roku) herb

Syn Pierre Augereau i Marie Josephe Kreslin.

Książę de Castiglione i Imperium od 26 kwietnia 1808 roku do 12 czerwca 1816 roku, par Francji od 4 czerwca 1814 roku do 1815 roku, marszałek Francji od 19 maja 1804 roku, francuski gubernator generalny Prus od stycznia do 10 lutego 1813 roku, gubernator Frankfurtu od 8 kwietnia do 3 czerwca 1813 roku, par Francji od 4 czerwca 1814 roku.

W 1788 roku w Neapolu poślubił Joséphine Marie Marguerite Gabrielle Grach (urodzona w Smyrna, w 1766 roku, zmarła w La Usse-en-Brie, 21 sierpnia 1806 roku). 22 lutego 1809 roku w w La Houssaye-en-Brie poślubił Adelaide Joséphine de Bourlon de Chavagne (urodzona w Arrigues, Marne, w 1789 roku, zmarła w Paryżu, 2 grudnia 1869 roku).

Urodził się w Paryżu, jako syn służącego i handlarki owocami. W służbie wojskowej przeszedł różne koleje losu: służąc z przerwami od 1774 roku w armiach francuskiej, pruskiej, a nawet armii neapolitańskiej - w tej ostatniej był instruktorem fechtunku.

Na wieść o wybuchu rewolucji francuskiej powrócił do Francji służąc jako ochotnik w gwardii narodowej, skąd przeszedł do armii regularnej - awansowany na kapitana huzarów. Gdy w 1793 roku wybuchło powstanie w Wandei Augereau został skierowany do jego tłumienia i za bojową postawę awansowany do stopnia generała brygady.

Po przeniesieniu z Armii Wschodnich Pirenejów - gdzie znów awansował do stopnia generała dywizji - do Armii Italii dowodzonej przez Napoleona Bonaparte został dowódcą dywizji. Podczas I kampanii włoskiej w 1796 roku, tej armii wyróżnił się w bitwach pod Montenotte, Millesimo, Castiglione oraz pod Arcole. W dowód wyróżnienia został dowódcą paryskiego okręgu wojskowego. Ze względu na powstrzymanie przez niego zamachu stanu 18 fructidora został awansowany na dowódcę armii Sambry i Mozy, a następnie po śmierci generała Hoche - armii Renu i Mozeli.

Po zamachu 18 brumaire'a został mianowany dowódcą Armii Batawii. 19 maja 1804 roku został awansowany przez Napoleona na stopień marszałka Francji.

W 1805 roku objął dowództwo 7 korpusu Wielkiej Armii i podczas wojny z III koalicją antyfrancuską w 1805 roku, pokonał austriacki korpus w bitwie pod Feldkirch.

W wojnie z Prusami w 1806 roku, odznaczył się w bitwach pod Jeną-Auerstedt, Gołyminem oraz pod Iławą Pruską gdzie też został ranny. W 1808 roku w dowód zasług został księciem Castiglione.

W wojnie z Austrią 1809 roku, został dowódcą 8 korpusu, lecz szybko został przeniesiony na stanowisko dowódcy 7 korpusu armii francuskiej walczącej w Hiszpanii. W latach 1810-1812 przebywał we Francji.

W ramach przygotowań do kampanii rosyjskiej 1812 roku, został dowódcą 11 korpusu Wielkiej Armii w Niemczech, jednak w samej kampanii nie brał udziału. W kampanii 1813 roku, był gubernatorem Berlina oraz Frankfurtu, a także dowódcą 9 i 16 korpusu armii francuskiej. Odznaczył się w bitwach pod Naumburgiem oraz bitwie narodów pod Lipskiem.

Podczas kampanii 1814 roku został dowódcą wojsk francuskich w rejonie Prowansji i Delfinatu, przegrał bitwy z armią austriacką pod Limonest i Saint Georges. Pod wpływem klęsk zaapelował do żołnierzy o przejście na stronę koalicji i oddanie się pod dowództwo Burbonów. Za ten gest został przez Ludwika XVIII wynagrodzony dowództwem okręgów wojskowych w Lyonie oraz Caen. Po powrocie Napoleona, cesarz za zdradę zdegradował Augereau ze stopnia marszałka. Natomiast po powrocie Burbonów został usunięty z armii bez prawa do pensji. Zmarł w swej posiadłości, w departamencie Seine-et-Marne.

Napoleon nie lubił Augereau, ale cenił go jako dowódcę czasu Rewolucji Francuskiej. Kiedy Napoleon wezwał Augereau podczas kampanii 1814 roku, aby "przywdział buty z 1793 roku" - ten ostatni odpowiedział: "zwyciężylibyśmy, gdybyśmy mieli tyle lat co wtedy".

Pochowany w Paryżu.

Po raz pierwszy w Neapolu w 1788 roku poślubił Joséphine-Marie-Marguerite-Gabrielle Grach, z którą nie doczekał się potomstwa. 23 lutego 1809 roku w La Houssaye-en-Brie, poślubił Adélaide Joséphine de Bourlon de Chavange, która otrzymała przydomek "Piękna Castiglione", z którą również nie miał potomków. Jego druga żona została mianowana Lady of the Empress Palace dekretem z dnia 10 kwietnia 1812 roku. Po śmierci marszałka wyszła ponownie za mąż za hrabiego Charlesa Camille de Sainte-Aldegonde (urodzony w 1770 roku, zmarł 23 listopada 1833 roku).


Żródła:

Pierre François Charles Augereau w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Charles Pierre François Augereau w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

18-06-2023

30-12-2020