Konstantyn II (zmarł w 769 roku)

Antypapież rzymski od 5 lipca 767 roku do 6 sierpnia 768 roku (złożony z tronu).

Pochodził z Italii.

Rządy urzędników papieskich nad Italią w czasach pontyfikatu Pawła I budziły niechęć arystokracji. Nie dość, że administracja świecka została zastą­piona kościelną, to jeszcze niektórzy urzędnicy pa­piescy postępowali niesprawiedliwie i despotycznie.

Pod koniec życia Pawła I do Rzymu przybył książę Toton z Nepi, który po śmierci papieża Pawła I w 767 roku wywarł na rzymskiej arystokracji wojskowej wyboru na stolicę Piotrową swojego brata Konstantyna.

Był to człowiek świec­ki, więc zmuszono biskupa Jerzego z Praeneste do udzielenia mu święceń kapłańskich i konse­kracji. Na urzędzie tym zdołał się utrzymać przez rok, do 768 roku.

Konstantyn II powiadomił o swojej elek­cji Pepina III, króla Franków, zabiegając o jego względy, ale nie otrzymał odpowiedzi.

Tej części duchowieństwa rzymskiego, która nie pogodziła się z wyborem Konstantyna, prze­wodził pierwszy notariusz papieski, kardynał­-diakon Krzysztof. Razem ze swym synem, kapłanem Sergiuszem, zbiegł do Pawii i nakłonił Dezyderiusza, króla Longobardów, do zbrojnej interwencji. W Rzymie doszło do walk ulicznych: Toton zginął, a Konstantyna aresztowano w ka­plicy na Lateranie. Kiłka dni później synod zło­żył go z urzędu, a Longobardowie wyłupili mu oczy i osadzili w klasztorze. W następnym roku stanął przed synodem zwołanym przez papieża Stefana III (IV): akta jego wyboru i dokumenty zarządzania Państwem Kościelnym spalono, a święcenia, których udzielił, unieważniono. Skazany na dożywotnią pokutę w klasztorze, wkrótce zmarł.


Żródła:

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.


USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)

Bogdan Pietrzyk